Lilly Hiatt :: Royal Blue

by

lillyhiatt-royalblue-coverDe tweede CD van Lilly Hiatt, Royal Blue, is van een hartverscheurende eerlijkheid die je zelden aantreft. Soms in- en intriest, maar ook altijd vastberaden in haar overlevingsdrang. De muziek rockt een stuk harder dan haar debuut en ze verbergt haar liefde voor Breeders, Pixies en Pearl Jam (en zelfs The Cure) niet. Soms is ze echter ook nog steeds de singer/songwriter die ze was, zoals in Somebody’s Daughter met prominente steelgitaar. En jawel, dat gaat over de relatie met haar vader John Hiatt. Fantastisch nummer op een meer dan bijzondere plaat.

This is, in other words, not a well-behaved singer-songwriter album. Instead, it’s feisty and rough-around-the-edges, full of humor and bite and attitude from a woman who proclaims, “I’d rather throw a punch than bat my eye.” Royal Blue hints at autobiography without sounding self-absorbed, as Lilly transforms a rough patch of life into smart, sturdy, sometimes even hilarious songs that don’t sit squarely in any one genre. Instead, Royal Blue reaches out boldly and playfully into many different sounds and styles: Austin folk rock, Pacific Northwest indie, pre-Oasis Britpop, New York punk ca. 1977. There are ‘90s alt guitars and ’00 indie synths, some twang and some Neko Case and Kim Deal.

lillyhiatt-Photo-by-greggroth

Tracks
1 Far Away
2 Off Track
3 Too Bad
4 Get This Right
5 Worth It
6 Somebody’s Daughter
7 Jesus Would’ve Let Me Pick The Restaurant
8 Heart Attack
9 Your Choice
10 Machine
11 I Don’t Do Those Things Anymore
12 Royal Blue

Bio
lillyhiatt-royalblue-bio.pdf

Links
http://lillyhiatt.com
http://press.normaltownrecords.com/artists/lilly-hiatt

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Lilly Hiatt :: Let Down

LillyHiatt-LetDown-coverJa, John Hiatt speelt mee op Let Down, het debuut van zijn dochter Lilly Hiatt. En nee, ze kan het ook heel goed zonder papa af. Haar verhalende liedjes zijn zeer volwassen, het geluid van haar band The Dropped Ponies volgroeid. Zelf noemt ze John Prine, Liz Phair, Guy Clark, Townes Van Zandt en Pearl Jam als inspiratiebronnen. Wij voegen daar nog graag Neil Young & Crazy Horse aan toe. Luister naar Angry Momma en dan weet je hoe goed Lilly Hiatt is.

Tracks
1. Championship Fighter
2. Young Black Rose
3. People Don’t Change
4. 3 Days
5. Oh Mister
6. Let Down
7. Angry Momma
8. Master
9. Knew You Were Coming
10. Big Bad Wolf

Bio
lilly-hiatt-let-down–bio.pdf

 

 

.

Advertisements

Tags:


%d bloggers like this: