Daniel Romano :: Finally Free


De Canadees Daniel Romano is even geniaal als onvoorspelbaar. Straighte country, pure pop, psychedelica, punk. In zijn muzikale universum bestaan geen grenzen. Het maakt hem de Neil Young van deze eeuw, Romano’s landgenoot die met zijn wispelturigheid ook eindeloos wist te boeien. Finally Free heet zijn nieuwe plaat, de achtste in betrekkelijk korte tijd, wordt bijna helemaal door hemzelf volgespeeld en is een moderne en eigenzinnige variant op de folkmuziek uit de jaren zestig. De melodieën zijn van een adembenemende schoonheid, de teksten surrealistisch en muzikaal klinkt het als een klok. Daniel Romano is de spannendste en opwindendste muzikant van deze tijd en Finally Free is een geweldig nieuw hoofdstuk in zijn imposante muzikale ontdekkingsreis.

Romano’s new effort ​Finally Free ​could stand alone as being pivotal if it were only its profound and breathtaking prose on paper. Writing now like an agnostic Whitman in his prime, Romano explores and uncovers new language and meaning for old sentiments grown tired, stating, ​“these poems are most certainly my finest and most principled efforts to date.” ​Finally Free sings like a radical revelation, exploring the concepts of music as a celestial being, flora as a consequential ancestor and singing, no matter its quality or sound, as the end most important output of our species. This record contains a vivid religious articulation despite its clear condemnation of a God as a singular ruling white male. New words have replaced old words for new meaning and the definitions have been left up to interpretation. It seems safe to say that Romano has broken the literary soil hard and ferociously to find the remaining repose in our current “danse macabre.”

Empty Husk
All The Reaching Trims
The Long Mirror Of Time
Celestial Manis
Between The Blades Of Grass
Rhythmic Blood
Have You Arrival
Gleaming Sects Of Aniram
There Is Beauty In The Vibrant Form




Tags: ,

%d bloggers liken dit: