Caleb Caudle :: Crushed Coins

March 9, 2018 by

Het gaat misschien een beetje ver om Caleb Caudle te vergelijken met grensverleggers als Sturgill Simpson en Daniel Romano. Maar wat de man uit Winston-Salem, North Carolina doet op zijn nieuwe CD Crushed Coins is een grote stap in die richting. Waren zijn voorgaande platen weliswaar voortreffelijke maar ook betrekkelijk brave country, hier is zijn country doortrokken met folk- en popinvloeden en schrikt hij niet terug om zijn prachtige liedjes te voorzien van rijke instrumentatie en sappige koortjes en klinkt bijvoorbeeld Empty Arms als een liedje van het White Album van The Beatles. Het maakt van Crushed Coins een van de meest avontuurlijke countryplaten van de laatste jaren.

Read the rest of this entry »

Advertisements

Abe Partridge :: Cotton Fields And Blood For Days

March 9, 2018 by

Abe Partridge komt uit het Zuiden van de Verenigde Staten, was predikant en militair in oorlogstijd. Maar hij is, zoals zijn tweede CD Cotton Fields And Blood For Days bewijst, vooral een volstrekt unieke singer/songwriter, wiens liedjes zonder uitzondering de impact van korte verhalen hebben. De instrumentatie is sober, de stem van Partridge heeft dezelfde schuurpapier-kwaliteit als Tom Waits en zijn held is Son House. Negen verpletterend goede nummers. Eén daarvan heeft de fraaie titel: Ride Willie Ride (Or Thoughts I Had While Contemplating Both The Metaphysical Nature Of Willie Nelson And His Harassment By The Internal Revenu Service). Partridge is een genie en Cotton Fields And Blood For Days is dé muzikale verrassing van het jaar. Ongelooflijk goed.

Read the rest of this entry »

Naked Giants :: Sluff

March 9, 2018 by

Naked Giants is een trio uit Seattle en hun debuut Sluff barst van de energie en het plezier. Hier lijkt de hele geschiedenis van de popmuziek samen te komen. Sixties (Kinks), classic rock, punk, Britpop, powerpop en grunge (Nirvana-producer Steve Fisk zit hier ook achter de knoppen). Intelligente teksten, twaalf verdomd goede liedjes, gespeeld alsof de duivel ze op de hielen zit. Sluff is een van de meest opwindende platen van de laatste jaren.

Read the rest of this entry »

The Secret Sisters :: You Don’t Own Me Anymore

March 9, 2018 by

Laura en Lydia Rogers uit Muscle Shoals, Alabama zijn samen The Secret Sisters en hebben met You Don’t Own Me Anymore een meesterwerk afgeleverd. Een CD die alleen bloedverwanten kunnen maken. The Carter Family, The Everly Brothers, The Louvin Brothers, The Roches, die categorie. Dit is country-folk zoals deze eeuw nog niet gemaakt. Muziek van een ijzingwekkende tijdloze schoonheid. You Don’t Own Me Anymore is hun derde plaat en geproduceerd door Brandi Carlile. Wat een liedjes, wat een stemmen, wat een muziek! Geen wonder dat ze de favoriete openingsact van Bob Dylan en Paul Simon zijn.

Read the rest of this entry »

Criolo :: Espiral De Ilusao

March 9, 2018 by

De Braziliaanse rapper Criolo is in eigen land een superster, maar klaarblijkelijk is de taalbarrière te groot om die status ook hier te bereiken. Op zijn nieuwe CD Espiral De Ilusao gaat Criolo echter vreemd. Deze keer geen rap, maar samba. En dat gaat hem meer dan goed af. Opeens ontpopt hij zich als de Sergio Mendes van de 21ste eeuw. Relaxed, dansbaar en sexy. Criolo blijkt behalve een uitstekende rapper ook een formidabele zanger die een traditionele muzieksoort moeiteloos naar deze tijd transporteert.

Read the rest of this entry »

Pete Astor :: One For The Ghost

March 9, 2018 by

De muziek van de Brit Pete Astor heeft zijn wortels in de jaren zestig: Byrds, de vierde Velvet Underground-LP, garage en psychedelica. De ex-frontman van The Loft en The Weather Prophets sloeg al hard toe in 2016 met zijn soloplaat Spilt Milk, nu in 2018 deelt hij de definitieve knock-out uit met One For The Ghost. Wonderschone en tijdloze liedjes, fantastisch rammelende en jengelde gitaren en een innemende stem. Er zullen dit jaar verdomd weinig platen verschijnen die beter zijn dan One For The Ghost. Meesterlijk!

Read the rest of this entry »

Jerry Leger :: Nonsense and Heartache

March 9, 2018 by

De Canadees Jerry Leger heeft fijne fans: Ron Sexsmith, The Sadies, Fred Eaglesmith, Jesse Winchester, Justin Townes Earle en Jim Lauderdale, om er een half dozijn te noemen. Maar zijn allergrootste fan is Michael Timmins van de Cowboy Junkies. Die produceerde in 2014 al Early Riser en is nu verantwoordelijk voor Nonsense And Heartache. Het was Timmins’ idee om daar een dubbel-CD van te maken. Nonsense is de hardrockende eerste CD, Heartache de singer/songwriter-achtige tweede. Woorden schieten tekort om te beschrijven hoe meesterlijk Nonsense And Heartache is. Jerry Leger is een van de grote onontdekte talenten in de hedendaagse rootsmuziek.

Read the rest of this entry »

Landstrom :: Whitewater

March 9, 2018 by

Het Zweedse man/vrouw-duo Landstrom verdient het om in één adem genoemd te worden met Buddy & Julie Miller en vooral The Handsome Family. Hun vierde album Whitewater is van een desolate schoonheid, donkere Americana zoals die door niemand anders in Europa gemaakt wordt. De atmosferische opener The Quiet Valley klinkt alsof Daniel Lanois de producer, op I’m Covering lijkt Buddy Miller de gitarist. Maar het is allemaal Landstrom, het ene fantastische liedje na het andere. Wat een geweldig duo, wat een schitterende plaat.

Read the rest of this entry »

The Monochrome Set :: Maisieworld

March 9, 2018 by

The Monochrome Set werd opgericht in 1978 in Londen op de eerste golf van de post-punk. The Smiths’ Morrissey was een fan, later waren het bands als Franz Ferdinand die onomwonden bekenden erg door The Monochrome Set beïnvloed te zijn. Veertig jaar en soms lange pauzes later bestaat de groep nog steeds. En zoals te horen op hun nieuwe CD Maisieworld maken ze nog steeds muziek die er toe doet. Vaak lichtvoetige, maar zo soms ook zwaarmoedige melodieuze popmuziek die het grote door The Smiths veroorzaakte gat op fraaie wijze opvult.

Read the rest of this entry »

Kacy & Clayton :: The Siren’s Song

March 9, 2018 by

Het Canadese neef & nicht-duo Kacy & Clayton legde een paar jaar geleden met de CD Strange Country de basis voor een folkrevival. Vooral vanwege de door merg en been gaande stem van Kacy Anderson ontpopten ze zich als een modern huwelijk tussen Fairport Convention en Gillian Welch. Voor The Siren’s Song heeft superfan en Wilco-baas Jeff Tweedy zich ‘opgedrongen’ als producer en het resultaat is adembenemend. Iets rockender dan zijn voorganger, maar nog even uniek. Prachtliedjes, prachtstem, prachtmuziek.

Read the rest of this entry »

Ben Miller Band :: Choke Cherry Tree

January 21, 2018 by

Ben Miller Band_CCT_Cover_Final_900pxDe Ben Miller Band uit Joplin, Missouri is een van de meest opwindende live-acts van deze tijd. Met de nieuwe CD Choke Cherry Tree bewijzen ze ook een van de allerbeste studiogroepen te zijn. Ze putten uit dezelfde traditionele Amerikaanse bronnen als bijvoorbeeld The Band, Little Feat en The Gourds. Folk, country, rock en blues zijn de basisingrediënten voor een uniek eigen geluid. Nothing Gets Me Down is de fantastische folky opener, daarna wordt het wat harder, maar blijft het niveau ongekend hoog. Choke Cherry Tree is een formidabele plaat, maar vergeet vooral niet de Ben Miller Band live te gaan zien.

Read the rest of this entry »

Raven and Red :: We Rise Up

January 21, 2018 by
Raven and Red - We Rise Up Cover ArtHet trio Raven And Red heeft onlangs Nashville als thuishaven gekozen. We Rise Up, hun eerste CD met eigen nummers, is echter verre van pure country. Ze spelen akoestisch en putten veel van hun inspiratie uit jaren zeventig folkies als Jim Croce en John Denver en zelfs traditionele Keltische muziek. Wat ze echter, behalve een paar handenvol mooie liedjes, boven de middelmaat van Nashville doet uitstijgen is de messcherpe en soms kippenvel opwekkende samenzang. Daar kunnen de Eagles nog een puntje aan zuigen. Uitstekend debuut!

Read the rest of this entry »

Beechwood :: Songs From The Land Of Nod

January 21, 2018 by

Beechwood-Cover-10x10Beechwood is een trio uit New York en maakt op hun debuut-CD Songs From The Land Of Nod grotestadsmuziek; zoals Velvet Underground dat in de jaren zestig en Jesus & Mary Chain in de jaren tachtig deden. Vaak melodieus, geweldige liedjes, maar de uitvoering is compromisloos. Veel echo en feedback, schurende gitaren, in de mix verstopte zang. Naast die fraaie eigen liedjes is er een fantastische cover van de Kinks-klassieker I’m Not Like Everybody Else. Songs From The Land Of Nod is een bijzondere plaat van een bijzondere groep.

Read the rest of this entry »

Shovels & Rope :: Busted Jukebox Vol. 2

January 21, 2018 by

ShovelsandRope Busted Jukebox vol.. 2Naast hun reguliere platen, Little Seeds was de allerbeste rootsrock-CD uit 2016, heeft het man/vrouw-duo Shovels & Rope uit Charleston, South Carolina een terugkerend hobbyproject: Busted Jukebox. Daarop coveren ze niet alleen hun favoriete nummers, voor ieder nummer nodigen ze ook een gast uit. We zijn nu aangeland bij Volume 2. En dat is even vreemd als opzienbarend. Ze doen onder andere nummers van Sigur Ros, Chuck Berry, The Clash, Leonard Cohen, The Breeders en Faith No More. Gasten zijn John Fullbright, Hayes Carll, Brandi Carlile, Rhett Miller en John Moreland (die hartverscheurend Blue Eyes Crying In The Rain doet) om er een handvol uit te lichten. Vreemd, jazeker. Maar ook opwindend en verdomde goed.

Read the rest of this entry »

Hardpan :: Hardpan

January 21, 2018 by

Cracked earth under cloudy sky in desert landscape

Hardpan, de Americana-supergroep bestaande uit Todd Thibaud, Chris Burroughs, Terry Lee Hale en Joseph Parsons, nam de eerste CD op in september 2001. Jawel, nine/eleven. Ondanks of misschien wel dankzij al die emoties leverde het kwartet een prachtplaat af. Drukke agenda’s, succesvolle solocarrières, van die dingen, zorgden ervoor dat de opvolger zestien jaar op zich liet wachten, maar nu is hij er. Simpelweg Hardpan getiteld overtreft die alle verwachtingen. Of ze alle vier hun beste nummers hebben opgespaard om de groep een vliegende doorstart te geven. Hardpan is de Crosby, Stills, Nash & Young van de hedendaagse Americana. Hier kunnen we weer makkelijk zestien jaar mee vooruit.

Read the rest of this entry »