Ace Of Cups :: Ace Of Cups

January 15, 2019 by

Het verhaal van de vrouwenband Ace Of Cups is ongelooflijk. Tussen 1967 en 1972 maakten de vijf dames furore in de psychedelische San Francisco-scene. Ze deelden het podium met The Band en Grateful Dead. Jimi Hendrix, voor wie ze een keer openden, was een van hun vele beroemde fans. Om onverklaarbare redenen verschenen er geen platen van de groep. Ruim vijftig jaar na de oprichting wordt dat goedgemaakt. En hoe! De dit jaar opgenomen en ook Ace Of Cups geheten dubbel-CD is fenomenaal. Rock, folk, blues, gospel, garage, pop. Geweldige nummers, vitale muziek, een vrouwelijke en strakkere versie van de Dead. Fantastisch dat vrouwen die de zeventig voorbij zijn, zo energiek kunnen klinken. Ze krijgen hulp van leden van de Jefferson Airplane, Quicksilver Messenger Service, Country Joe & The Fish en de Dead en van Charlie Musselwhite en Taj Mahal. Ace Of Cups is niet alleen het beste verhaal van 2018, het is ook een van de beste platen van het jaar.

Read the rest of this entry »

Advertisements

Garrett T. Capps :: In The Shadows (Again)

January 1, 2019 by
GarretTCappsInTheShadowsJe had al Daniel Romano en Sturgill Simpson, muzikanten die met alt.country en Americana als startpunt dappere en geslaagde pogingen deden die muziek te vernieuwen. Aan dat kleine lijstje kan nu met een gerust hart Garrett T. Capps uit San Antonio, Texas worden toegevoegd. In 2016 verscheen van hem Y Los Lonely Hipsters, die om onverklaarbare redenen onder de radar bleef. Maar nu is er In The Shadows (Again) en staan opeens en geheel terecht de schijnwerpers wel op hem gericht. Geweldige stem, formidabele liedjes en grensverleggende experimenteerdrift. Hij is de Doug Sahm van deze eeuw, een space cowboy, en zoals iemand schreef een combi van The War On Drugs en Gram Parsons. Wat een talent, wat een plaat!


Read the rest of this entry »

John Hiatt ::The Eclipse Sessions

January 1, 2019 by

De eerste regel die John Hiatt zingt op zijn nieuwe CD The Eclipse Sessions is: ‘Getting dark and it feels like trouble.’ Het tweede nummer All The Way To The River gaat over de zelfmoord van een vrouw (zijn ex-vrouw?). Je moet er laf voor zijn, maar ook dapper, meldt Hiatt. Kippenvel. Nooit eerder was hij zo persoonlijk en ontroerend, nooit eerder in een carrière die meer dan 25 platen omvat hield hij zijn cynisme zo in toom, nooit eerder klonk zijn stem zo goed en doorleefd. De muziek is dankzij de productie van Kevin McKendree, en de bijdrage van diens 17-jarige zoon Yates op gitaar, elementair maar leeft en sprankelt. The Eclipse Sessions is een formidabele plaat, een hoogtepunt in Hiatt’s rijke loopbaan. Reserveer maar vast een plaats in de top 3 van 2018.

Read the rest of this entry »

J.P. Harris :: Sometimes Dogs Bark at Nothing

January 1, 2019 by

In het titelnummer van zijn CD Sometimes Dogs Bark At Nothing vat J.P. Harris de kern van alle liefdesproblemen samen. ‘Er is maar één reden waarom hij het hart van een vrouw breekt… omdat hij een man is.’ Harris, uit Alabama en gezegend met een lange baard en veel prachtige tatoeages, grossiert de hele plaat lang in ronduit briljante teksten, vaak over de liefde en de drank, en zijn muziek is avontuurlijker en echter dan bijna alle andere country die in deze tijd gemaakt wordt. J.P. Harris is de Willie Nelson van nu, met een wild kloppend rock & roll-hart. Fantastisch.

Read the rest of this entry »

The Devil Makes Three :: Chains Are Broken

January 1, 2019 by
The Devil Makes Three uit Vermont is een van de meest originele bands van deze eeuw. Bluegrass, rock ‘n’ roll, ragtime, gospel, blues, sixties garage, pop, zelfs punk, het duikt allemaal op in hun nummers en zorgt ervoor dat ze live meer dan opwindend zijn. Chains Are Broken is de opvolger van de covers-CD Redemption & Ruin en bevat elf nieuwe door zanger/gitarist Pete Bernhard geschreven nummers. De gospel in Pray For Rain, de herlevende sixties in Paint My Face, het poppy Can’t Stop, stuk voor stuk geweldige nummers op een adembenemend goede plaat.

Read the rest of this entry »

Austin Lucas :: Immortal Americans

January 1, 2019 by
Het huwelijk van Austin Lucas liep op de klippen, hij raakte aan de drank, zijn nieuwe vrouw had kanker. Het was tijd om terug te gaan naar de plek waar hij geboren werd en opgroeide: het door crises geteisterde Bloomington, Indiana. Al die ingrijpende ervaringen vormen de basis voor zijn nieuwe CD Immortal Americans, geproduceerd door Centro-matic’s Will Johnson en opgenomen in Steve Albini’s studio in Chicago. Americana met een punk-hart. Prachtige liedjes, teksten die door hart en ziel gaan. Ongelooflijk goed.

Read the rest of this entry »

Daniel Romano :: Finally Free

January 1, 2019 by

De Canadees Daniel Romano is even geniaal als onvoorspelbaar. Straighte country, pure pop, psychedelica, punk. In zijn muzikale universum bestaan geen grenzen. Het maakt hem de Neil Young van deze eeuw, Romano’s landgenoot die met zijn wispelturigheid ook eindeloos wist te boeien. Finally Free heet zijn nieuwe plaat, de achtste in betrekkelijk korte tijd, wordt bijna helemaal door hemzelf volgespeeld en is een moderne en eigenzinnige variant op de folkmuziek uit de jaren zestig. De melodieën zijn van een adembenemende schoonheid, de teksten surrealistisch en muzikaal klinkt het als een klok. Daniel Romano is de spannendste en opwindendste muzikant van deze tijd en Finally Free is een geweldig nieuw hoofdstuk in zijn imposante muzikale ontdekkingsreis.

Read the rest of this entry »

Christian Kjellvander :: Wild Hxmans

January 1, 2019 by

Tindersticks, Nick Cave, Scandinavische thrillers, Neil Young, Leonard Cohen. Bedenk wat die combinatie oplevert en je hebt Christian Kjellvander. De 42-jarige Zweed is bezig een imposant oeuvre op te bouwen. Soms theatraal, vaak mysterieus, maar altijd meeslepend en fascinerend. Zo ook op zijn nieuwe plaat Wild Hxmans. ‘If this is how people treat ach other, then we have a problem,’ zingt hij. Nee, een zorgeloze vrolijkerd is Kjellvander niet. Wel een unieke muzikant die muziek maakt voor de eeuwigheid. Wild Hxmans is een meesterwerk.

Read the rest of this entry »

Patrick Sweany :: Ancient Noise

January 1, 2019 by

patrick sweany -ancient-noise-lp-06-edit_orig
Patrick Sweany, rootsrocker uit Nashville, is een van de meest onderschatte Americana-muzikanten. Hij is een uitstekende liedjesschrijver, een zeer goede zanger en een voortreffelijke en smaakvolle Ry Cooder-achtige gitarist. Op Ancient Noise voegt hij aan zijn rock, country en roots een fikse portie soul en funk toe. Up And Down is van dat laatste genre een fantastisch voorbeeld en swingt als en trein. De rest van Ancient Noise is ook een feest en zal de harten van Allen Toussaint- en Little Feat-fans sneller doen kloppen. Toppplaat.

Read the rest of this entry »

Caleb Caudle :: Crushed Coins

January 1, 2019 by

Het gaat misschien een beetje ver om Caleb Caudle te vergelijken met grensverleggers als Sturgill Simpson en Daniel Romano. Maar wat de man uit Winston-Salem, North Carolina doet op zijn nieuwe CD Crushed Coins is een grote stap in die richting. Waren zijn voorgaande platen weliswaar voortreffelijke maar ook betrekkelijk brave country, hier is zijn country doortrokken met folk- en popinvloeden en schrikt hij niet terug om zijn prachtige liedjes te voorzien van rijke instrumentatie en sappige koortjes en klinkt bijvoorbeeld Empty Arms als een liedje van het White Album van The Beatles. Het maakt van Crushed Coins een van de meest avontuurlijke countryplaten van de laatste jaren.

Read the rest of this entry »

The Wood Brothers :: One Drop Of Truth

January 1, 2019 by

Blues, folk, gospel, jazz, funk. Er is geen rootsband die al die traditionele muzikale stijlen zo mengt als The Wood Brothers. Afkomstig uit Colorado opereert het trio tegenwoordig vanuit Nashville en met One Drop Of Truth hebben ze hun beste CD tot nu toe afgeleverd. Ze zijn The Band en Little Feat van deze tijd. Virtuoze instrumentalisten, creatief, maar bovenal ook fabuleuze liedjesschrijvers. One Drop Of Truth is experimenteel, spannend en toegankelijk tegelijk. Een plaat voor de eeuwigheid.

Read the rest of this entry »

JD McPherson :: Socks! A Christmas Album

December 22, 2018 by

Met kerstplaten kan het alle kanten op en meestal de verkeerde. Dan wordt het een soort goedbedoelde edelkitsch zonder ballen. Verrassenderwijs komt de in Nashville residerende rootsrocker JD McPherson, die met Undivided Heart And Soul een van de beste platen van vorig jaar maakte, nu ook met een kerst-CD: Socks, A Christmas Album By JD McPherson. Nou, zo vieren wij graag kerstmis. Met voornamelijk zelfgeschreven kerstliedjes is dit vooral een energieke rock- en soulplaat, waarop McPherson zich de longen uit het lijf zingt en zijn band keihard rockt. Zonder enige twijfel en overdrijving kunnen we hier beweren dat dit een van de tien beste kerstplaten ooit is.

Read the rest of this entry »

Rodney Crowell :: Christmas Everywhere

December 22, 2018 by
Rodney Crowell had altijd een hekel aan kerstmis. Tot hij in december 2011 op de radio het nummer Grateful For Christmas van Hayes Carll hoorde. Weer wat jaren later nam hij met Mary Karr het liedje Christmas In Vidor op, wat niet paste op hun duoplaat en op de plank bleef liggen. Van het een kwam het ander en nu heeft ook Crowell, in de traditie van de grote countrymuzikanten als Elvis, Gart Brooks, Dwight Yoakam en Jerry Jeff Walker ook zijn kerstplaat gemaakt: Christmas Everywhere. En die is totaal anders maar net zo goed als zijn andere unieke solowerk. Verplichte kost voor een geslaagd kerstfeest.

Read the rest of this entry »

GospelbeacH :: Another Winter Alive

December 8, 2018 by

GospelbeacH, de groep van Brent Rademaker (Beachwood Sparks), komt na twee formidabele platen vol met westcoast pop, nu met een tussendoortje: Another Winter Alive. Vijf niet eerder uitgebrachte studio-opnames en vijf live-nummers. Uitschieters zijn een cover van ex-bandlid Neal Casal’s Freeway To The Canyon en een eerder alleen op vinyl verkrijgbare versie van Runnin’ Blind. Daar bereikt hun Grateful Dead ontmoet Crosby, Stills & Nash-aanpak grote hoogtes. Maar ook de rest mag er zijn. Another Winter Alive is een tussendoortje van hoog niveau.

Read the rest of this entry »

Suzanne Santo :: Ruby Red

December 8, 2018 by

Suzanne Santo acteert (Law & Order, Without A Trace), is de helft van het fijne Americana-duo HONEYHONEY en levert met het door Butch Walker geproduceerde Ruby Red een verrassend solodebuut af. De muziek beweegt zich tussen Gillian Welch-achtige gothic country en orkestrale pop. Haar teksten zijn ronduit briljant. Zelden heeft een vrouw zo gedurfd en onverbloemd gezongen over seks als Santo in openingsnummer Handshake, zelden droop er zoveel bloed uit de mond van een vrouw als in The Wrong Man. Santo is een vrouw met ballen en Ruby Red is een verbluffend debuut.

Read the rest of this entry »