Brad Armstrong :: I Got No Place Remembers Me

June 16, 2019 by

Brad Armstrong maakte zes platen met zijn band 13ghosts. En toen was ie er klaar mee. Hij bleef weliswaar optreden met de Dexateens, maar zijn muzikale carrière zat erop. Dacht hij. Nee dus. En gelukkig maar. I Got No Place Remembers Me is de tweede CD na zijn terugkeer en dat is een fenomenale plaat. Bob Dylan, Townes Van Zandt, Steve Earle, Flannery O’ Connor, William Faulkner, dat is het gebied waarop Armstrong opereert. Luister naar de zeven minuten durende opener Brother Ford en je weet genoeg. Armstrong is behalve een muzikale uitblinker ook een sublieme verhalen verteller. Meesterlijk.

Read the rest of this entry »

Advertisements

Elva :: Winter Sun

June 16, 2019 by

Elva is Noors voor ‘rivier’. Het is een project van het duo Elizabeth Morris (Allo Darlin) en Ola Innset (Making Marks, Sunturns) en ze hebben in Zweden hun debuutplaat Winter Sun opgenomen. Dat is een ronduit verbluffende collectie liedjes die op een Yo La Tengo-achtige manier zacht en lief combineren met rauwheid en feedback. Tailwind en Airport Town zijn twee van de beste nummers van 2019, de andere acht doen daar nauwelijks voor onder. Dit is pop met scherpe randjes. Laten we hopen dat Winter Sun geen eenmalige samenwerking is van Morris en Innset en dat Elva een lang leven heeft.

Read the rest of this entry »

Left Lane Cruiser :: Shake And Bake

June 16, 2019 by

De muziek van Left Lane Cruiser, uit Indiana, balanceert altijd op het randje van de waanzin. Het is bluesrock, maar wel van het soort dat alle wijzers richting rood doet uitslaan. Gitarist Freddy J IV is als gitarist de gelijke van bluesgrootheden als Hound Dog Taylor en R.L. Burnside, zijn stem heeft ongekend veel soul voor een blanke en de liedjes die hij met drummer Pete Dio schrijft zijn top. Hun nieuwe CD Shake And Bake is wederom wild, opwindend en fantastisch en heeft als extra ook nog eens de meest bizarre hoes van het jaar.

Read the rest of this entry »

Markus Rill & The Troublemakers :: Songland

June 16, 2019 by

Markus Rill is al twintig jaar het levende bewijs dat je perfecte Americana kunt maken, ook als je niet uit Amerika komt. De Duitser en zijn band The Troublemakers leveren met Songland wederom een zeer geslaagde rootsplaat af. Deze keer leunen ze wat meer op Southern soul en folk en is er bewust gekozen voor een wat minder rockende benadering. En dat komt de liedjes alleen maar ten goede. Die zijn namelijk zonder uitzondering raak; alle vijftien. Songland is een bloedmooie CD.

 

Read the rest of this entry »

Russ Tolman :: Goodbye El Dorado

June 16, 2019 by

Gitarist/zanger Russ Tolman maakte zich in de jaren tachtig onsterfelijk met zijn band True West, grondleggers van de Paisley Underground en pioniers van verhitte psychedelische gitaarduels. Succes hadden ze niet. Daarna begon Tolman aan een indrukwekkende solocarrière waarin hij een eigenzinnig soort Americana maakte. Goodbye El Dorado is soloplaat nummer acht en een soort liefdesbrief aan zijn Los Angeles, geschreven tijdens een lang verblijf in Osaka. Fraaie plaat, vergelijkbaar met de eerste albums van Calexico. Wie er snel bij is ontvangt als extraatje de CD Compass & Map, een 80 minuten durende ‘greatest hits’ met de beste nummers van Tolman’s eerste zeven soloplaten uit de periode 1986-2013.

Read the rest of this entry »

Richard Lindgren :: Death & Love

June 16, 2019 by

Het waren barre tijden voor Richard Lindgren. De Zweedse singer/songwriter en vaandeldrager van de Europese Americana verloor de afgelopen jaren zijn vader én zijn moeder en zijn nieuwe plaat Death & Love draagt daar de sporen van. Het is in elk opzicht een rauw album geworden, emotioneel in tekstuele zin, ongecontroleerd in muzikale zin. Het ontroert van de eerste noot van het titelnummer tot de laatste noot van afsluiter Where Did You Go, Little Boys. Death & Love is een meedogenloze kippenvel-CD en Lindgren bewijst wederom dat hij de Tom Waits van het Noorden is.

Read the rest of this entry »

The Smoking Flowers :: Let’s Die Together

June 16, 2019 by

Het echtpaar Kim & Scott Collins uit Nashville laat zich niet uit het veld slaan door de borstkanker van Kim. Integendeel, hun nieuwe CD Let’s Die Together is een ultieme liefdesplaat. Daarop zijn ze de punky versie van Gram Parsons en Emmylou Harris en de Everly Brothers, geduchte concurrenten van Robert Plant & Patti Griffin en Gillian Welch & Dave Rawlings, soortgenoten van Shovels & Rope en The White Stripes. Prachtliedjes, prachtzang, prachtspel. Wat een energie, wat een rebellie. Dit is rootsmuziek zonder grenzen.

Read the rest of this entry »

Tellavision :: Add Land

May 23, 2019 by

De CD Add Land is nauwelijks drie seconden onderweg en dan klinkt er al die desolate stem die doet denken aan Nico, Kate Bush en Marianne Faithfull: ‘It seems so hard to say I love you.’ De vrouw die zingt is Fee Kürten, die in haar eentje Tellavision is. Add Land is haar vierde plaat en dat een bijzonder werkstuk noemen is een understatement. Ze combineert haar zang en soms klassieke en dan weer poppy liedjes met verrassende, experimentele en gedreven elektronica. Maar het is vooral de stem die fascineert, die van Tellavision een van de meest geslaagde een-vrouws-projecten ooit maakt.

Read the rest of this entry »

The Proper Ornaments :: 6 Lenins

May 22, 2019 by

The Proper Ornaments, een kwartet uit Londen, heeft in James Hoare en Max Claps twee liedjesschrijvers die zich er niet voor schamen dat ze gek zijn op de muziek die in de jaren zestig gemaakt werd in Californië. Byrds, Jefferson Airplane, de vroege Steve Miller Band en al die psychedelische bands die niet wereldberoemd werden. Het is duidelijk hoorbaar op 6 Lenins, de derde plaat van de groep. Prachtige liedjes, uitmuntend gespeeld, jingle jangle pop met een twist. Als verrassing is het laatste nummer, In The Garden, opeens de Velvet Underground op zijn allerbest. 6 Lenins is misschien niet de meest originele CD van 2019, maar wel een van de allerbeste.

Read the rest of this entry »

Quaker City Night Hawks :: QCNH

April 29, 2019 by
De Quaker City Night Hawks komen uit Fort Worth, Texas en zijn op hun nieuwe QCNH-plaat een ongebruikelijke mix van Lynyrd Skynyrd en Curtis Mayfield, met uitstapjes richting Pink Floyd-psychedelica, Steve Earle-country en Californische jaren zeventig pop. De opener van QCNH, Better In The Morning, is een klassieker in de dop, maar ook de andere liedjes zijn stuk voor stuk memorabel. En de muziek is gedreven en heeft ballen. Een meer dan goede plaat.

Read the rest of this entry »

Jason Ringenberg :: Stand Tall

April 29, 2019 by

Jason Ringenberg was eigenlijk wel klaar met zijn muzikale carrière. Hij had geschiedenis geschreven met de cowpunk-band Jason & The Scorchers en met fraaie soloplaten. Hij deed nog shows als Farmer Jason en was tevreden met een bestaan als boer. Tot hij opeens een uitnodiging kreeg om een maand lang artist-in-residency te zijn in Sequoia National Park. En daar kwam het heilig vuur terug. Stand Tall is het resultaat. Gedreven country met een punkhouding. Alsof hij weer 30 is. Prijsnummer van deze prijsplaat is God Bless The Ramones. Zoals Jason zelf zegt: ‘Volgens mij het enige nummer met God én The Ramones in de titel.’ Wij zouden willen zeggen: ‘God bless the return of Jason Ringenberg!’

Read the rest of this entry »

Pope Paul & The Illegals :: When The Stars Come Hurtling Down

April 29, 2019 by

Paul Bouyear uit Santa Ana, Californië speelde in zijn jeugd uren en dagen het spel Pro Skater 3. Op de soundtrack daarvan stond het nummer I Can’t Surf van The Reverend Horton Heat en dat bleef eeuwig in zijn hoofd rondzingen. Het werd de blauwdruk, samen met de muziek van zijn moeders favoriete groep The Stray Cats, voor zijn eigen band Pope Paul & The Illegals. Van dat trio is nu de debuutplaat When The Stars Come Hurtling Down verschenen en die is, in de beste betekenis van het woord, behoorlijk vreemd. Surf, rockabilly, punk, country, liedjes over drugs, geloof en duivelse honden. Woorden schieten tekort voor deze energieke, waanzinnige en geweldige plaat.

Read the rest of this entry »

J Peterson :: Translation Blues

April 29, 2019 by

De groep Bellwether uit Minneapolis was een van de beste en meest onderschatte bands die de alt.country-beweging heeft voortgebracht. Wat jaren geleden trok het kwartet de stekker uit het stopcontact. Helaas. Het goede nieuws is dat frontman J Peterson nu Translation Blues heeft uitgebracht. En dat is, in de beste Bellwether-traditie, een adembenemend mooi mini-album. Peterson zelf omschrijft hoe hij het nummer Good Luck wilde laten klinken: als honky tonk impressionisme, als een trieste jukebox in een oud café. Zo hartverscheurend klinken alle zeven liedjes op Translation Blues.

Read the rest of this entry »

Holiday Gunfire :: Holiday Gunfire

April 29, 2019 by

Holiday Gunfire is een kwartet uit Birmingham, Alabama dat verrassend uit de hoek komt met een gelijknamige debuutplaat. Acht perfecte popliedjes dienen als basis voor geweldige gitaarduels tussen Lester Nuby III en Jason Hamric, ondersteund door een loeistrakke ritmesectie. Dit is moderne indiepop, zuidelijke rock, Fugazi- en Sonic Youth-fuzz en jaren 60 psychedelica ineen. Een aanrader van de bovenste plank en een van de aangenaamste muzikale verrassingen van de laatste jaren.

Read the rest of this entry »

The Bohannons :: Bloodroot

April 29, 2019 by

De Bohannons komen uit Chattanooga, Tennessee en zijn in de loop der jaren hun alt.country steeds harder gaan spelen. Nu is er Bloodroot, opgenomen in Water Valley, Mississippi, en daar wisselen ze Neil Young & Crazy Horse-Americana af met psychedelische jaren zestig uitstapjes en Lynyrd Skynyrd-achtige Southern rock. Marty Bohannon is een lekker schreeuwende zanger, Matt Bohannon een dijk van een gitarist en ze schrijven toffe nummers. De Bohannons zijn een wereldband.

Read the rest of this entry »