Matthew Ryan :: Hustle Up Starlings

January 20, 2018 by

MatthewRyanEind twintigste eeuw zagen platenmaatschappijen Matthew Ryan als de nieuwe Bruce Springsteen. Maar na een paar sterke maar commercieel tegenvallende albums werd hij afgeschreven. Gelukkig werd zijn muziek er alleen maar beter, persoonlijker en volwassener van. Op Hustle Up Starlings, zijn dertiende CD krijgt hij hulp van Brian Fallon, aanvoerder van The Gaslight Anthem, die de plaat produceerde en van opwindende gitaarpartijen voorzag. Ryan levert de liedjes, die stuk voor stuk van wereldklasse zijn, en de unieke stem, ergens tussen Springsteen en Tom Waits in. Het maakt van Hustle Up Starlings een van de grote platen van eind 2017, begin 2018!

Read the rest of this entry »

Advertisements

Mark ‘Porkchop’ Holder :: Death And The Blues

January 20, 2018 by

Mark Porkchop-CoverBegin 2017 verscheen Let It Slide van Mark ‘Porkchop’ Holder, een van de oprichters van de punk/bluesband Black Diamond Heavies. Iemand omschreef het als een weekendje uit van Rolling Stones, Howlin’ Wolf en Billy Gibbons. En iedereen had speed gebruikt. Holder laat er geen gras over groeien en komt minder dan een jaar later al met zijn tweede soloplaat: Death And The Blues. Nog net wat harder, nog net wat strakker. Acht eigen nummers, drie covers waaronder een fenomenale versie van Junior Kimbrough’s Sad Days And Lonely Nights. Superieure lawaaimuziek.

Read the rest of this entry »

Fred Wickham :: Mariosa Delta

January 19, 2018 by

fred_wickham-MariosaDelta_Cover-01De groep Hadacol uit Missouri maakte twee meesterlijke albums. Better Than This (1999) en All In Your Head (2001) stonden vol energieke punky rootscountry. Hank Williams, Clash, Steve Earle, die mix. Daarna werd het stil. Nu, zestien jaar later, is gitarist/zanger Fred Wickham terug aan het front met zijn solodebuut Mariosa Delta. Minder punky maar even briljant, mooi geproduceerd net als in de Hadacol-dagen door de onlangs overleden Lou Whitney. Alle ingrediënten zijn weer aanwezig: de stem, de gedrevenheid en vooral de prachtliedjes. Dé comeback van het jaar. Fantastisch!

Read the rest of this entry »

Buffalo Killers :: Alive And Well In Ohio

January 14, 2018 by

BuffaloKillersDe Buffalo Killers uit Cincinnati, Ohio maken sinds hun oprichting in 2006 de ene geweldige plaat na de andere. Geen band die onder leiding van de broertjes Andy en Zachary Gabbard zo’n supersonische mix van hard rock, boogie en psychedelica maakt. Maar wat ze op hun nieuwe CD Alive And Well In Ohio doen, tart iedere beschrijving. Alsof het geen moeite kost schudden ze het ene na het andere memorabele liedje van Beatles-niveau uit hun mouw. Soms doen ze even rustig aan, soms zijn ze psychedelischer dan ooit, maar altijd klinkt het alsof de duivel hen op de hielen zit. Dit is een van de tien beste albums van 2017.

Read the rest of this entry »

JD McPherson :: Undivided Heart & Soul

January 14, 2018 by

JD McPherson UHS_900x900Op Undivided Heart & Soul gaat de dezer dagen in East Nashville wonende JD McPherson tekeer als een dolleman. Zijn teksten zijn persoonlijker dan ooit, de muziek is rock ‘n’ roll, garage, punk en harde soul. Als de naald maar uitslaat in het rood, als ieder nummer maar klinkt alsof het ‘t laatste nummer is dat je mag doen voordat de duivel je komt halen. In de aanloop naar deze plaat, zijn beste, was McPherson ingegaan op een uitnodiging van vriend en fan Josh Homme van Queens Of The Stone Age om samen wat muziek te maken. Dat zou wel eens het geheim kunnen zijn van wat deze plaat zo energiek en bijzonder maakt.

Read the rest of this entry »

Lilly Hiatt :: Trinity Lane

January 14, 2018 by

LillyHiatt_TrinityLane_3600pxTrinity Lane is de derde plaat van Lilly Hiatt en met afstand haar beste. Zelden heeft een vrouw van 32 haar emoties zo de vrije loop gelaten. Haar alcoholisme, haar scheiding, de zelfmoord van haar moeder, de rol van haar vader, muzikant John Hiatt. Maar Trinity Lane hoeft het niet alleen van de teksten hebben, dankzij de productie van Michael Trent van het formidabele Shovels & Rope is het ook muzikaal een hoogvlieger. Twang, pop en rock versmelten hier tot een van de allerbeste CD’s van 2017. Lilly Hiatt groeit langzaam maar heel zeker toe naar Lucinda Williams-niveau. Hoogtepunt is het van woede overkokende grofgebekte relatiefiasco Everything I Had. Zo genadeloos hoor je ‘t zelden.

Read the rest of this entry »

Sweet Alibi :: Walking In The Dark

September 30, 2017 by

Iemand omschreef het Canadese vrouwentrio Sweet Alibi als volgt: als Mumford and Sons en The Supremes een liefdesbaby hadden dan zou dat Sweet Alibi zijn. Op hun derde CD Walking In The Dark is die omschrijving weer zeer van toepassing. Rootspop met een fikse portie soul en prachtige zang. Maar het verschil tussen een goede plaat en en voortreffelijke plaat is de kwaliteit van de liedjes. En daar laat Sweet Alibi het merendeel van de concurrentie ver achter zich. Moving To The Country is een potentiële zomerhit, het titelnummer is een tranentrekker van de hoogste orde en Not A Fight had niet misstaan op de legendarische debuutplaat van The Roches en Dark Train zou zo gecoverd kunnen worden door James Carr.

Read the rest of this entry »

Jadea Kelly :: Love & Lust

September 30, 2017 by

Love & Lust is de derde CD van de Canadese Jadea Kelly, zeg Jay-dah. Droompop met persoonlijke, kwetsbare, welhaast therapeutische teksten. De plaat klinkt ongelooflijk fraai, dankzij het bijzondere gitaarwerk van de fenomenale Tom Juhas en de productie die doet denken aan wat Daniel Lanois deed met Emmylou Harris op Wrecking Ball. Dan zijn er nog de fraaie liedjes en de Kate Bush-achtige stem van Kelly. Dat maakt van Love & Lust een meer dan bijzondere plaat.

 

 

Read the rest of this entry »

The Wynntown Marshals :: After All These Years

September 30, 2017 by

The Wynntown Marshals komen uit het Schotse Edinburgh en zijn, volgens kenners, de beste Americana-band die niet uit Amerika komt. Omdat ze tien jaar bestaan is er nu After All These Years die hoogtepunten bevat uit die eerste tien jaar van hun bestaan. Met drie niet eerder verschenen nummers en dat ene liedje dat ze berucht en beroemd maakte: Ballad Of Jayne, een superieure Wilco-achtige cover van dat liedje van de hairmetal-groep LA Guns. Maar ook de rest van dit 16 nummers tellende en 78 minuten durende verzamelalbum is dik voor mekaar. Onmisbare kost voor fans van de Jayhawks, Son Volt, Tom Petty en Wilco.

Read the rest of this entry »

Valparaiso :: Broken Homeland

September 30, 2017 by
Valparaiso is de naam van een mythische havenstad in Chili. Het is nu ook de naam van een mythische band met zijn wortels in Parijs en uit de as herrezen van de legendarische cultband Jack The Ripper. De debuut-plaat van Valparaiso, geproduceerd door P.J. Harvey-sidekick John Parish, heet Broken Homeland. Een prachtplaat, mede dankzij gasten als o.a. Howe Gelb, Phoebe Killdeer, een van de glorieuze stemmen van Novelle Vague en Dominique A. Mysterieus en meeslepend in de traditie van Giant Sand, Calexico en Tindersticks. Muziek die blijft verrassen en waar je nooit op uitgeluisterd raakt. Een van de allermooiste CD’s van 2017.
 .

Read the rest of this entry »

SUSTO :: & I’m Fine Today

September 30, 2017 by

Susto is de band van de getalenteerde Justin Osborne, & I’m Fine Today is de tweede CD van het gezelschap. Ze maken rijk georkestreerde, psychedelische alternatieve country. Dat is een mondvol voor wat, vanwege de fijne liedjes, ook heel toegankelijke muziek is. Ideaal voor een rustige zondagochtend, maar de schijn bedriegt want onder de oppervlakte broeit de muziek en blijken de teksten een bijzondere kijk te hebben op de wereld waarin we leven. Intrigerende plaat.

Read the rest of this entry »

Jolie Holland & Samantha Parton :: Wildflower Blues

September 30, 2017 by

Jolie Holland en Samantha Parton richtten samen The Be Good Tanyas op. Holland verliet de groep en begon aan een succesvolle solocarrière met Bob Dylan als grote fan. Parton ging door met de Tanyas tot gezondheidsproblemen haar dwongen te stoppen. Nu zijn de dames terug als duo met de prachtplaat Wildflower Blues. Dromerige, soms donkere Americana en outsider folk van een ongekende schoonheid. Twee door God gegeven stemmen die elkaar perfect aanvullen. Schitterende eigen nummers en fijne covers van Dylan (Minstrel Boy), Townes Van Zandt (You Are Not Needed Now) en Michal Hurley (Jocko’s Lament). Mooier kan muziek niet zijn.

Read the rest of this entry »

The Clientele :: Music For The Age Of Miracles

September 30, 2017 by

De Londense band The Clientele bestaat dan weer wel en dan weer niet. Leider Alasdair MacLean heeft namelijk zoveel andere projecten lopen dat het soms moeilijk is The Clientele ook gaande te houden. Gelukkig is er nu opeens Music For The Age Of Miracles, een meesterlijke toevoeging aan hun toch al imposante oeuvre. Melodieën van bovenaardse schoonheid, de fluisterstem van MacLean, ingetogen maar altijd spannend gebracht. Aan de ene kant pure pop, aan de andere kant herbergt de muziek hetzelfde mysterie dat The Velvet Underground en Yo La Tengo zo bijzonder maakt. Echt geweldig.

Read the rest of this entry »

The Great Crusades :: Until The Night Turned To Day

September 30, 2017 by

The Great Crusades uit Chicago zijn een van de hardst rockende rootsband van Amerika. Op hun negende plaat, Until The Night Turned To Day, overtreffen ze zichzelf. Of het nou een wals is, opener If You Could Only See Me Now, of Only Took A Minute Not To Say Good Night, een tranentrekker over vreemdgaan en echte liefde, of de blues van Last Dying Wish, de vonken spatten er vanaf. De invloeden zijn talrijk en divers, Captain Beefheart, Cracker, Pixies, Randy Newman, Bad Company, maar The Great Crusades zijn toch vooral The Great Crusades. Topliedjes en een tomeloze energie die het zweet van de muren laat druipen.

Read the rest of this entry »

Walter Salas – Humara :: Work: Part 2

September 30, 2017 by

Walter Salas-Humara gaat de geschiedenis in als een bruggenbouwer tussen indie pop en alt. country. Met zijn band The Silos maakte hij vanaf 1985 een paar handenvol geweldige platen. Vooral Cuba en Hasta La Victoria zijn meesterlijk. Onlangs is hij begonnen met een terugblik op die periode. Er was al Work: Part One, nu is er Work: Part Two, waarvoor hij met hulp van Rich Brotherton hoogtepunten uit zijn Silos-oeuvre op een speelse, meestal akoestische en toegankelijke wijze opnieuw heeft opgenomen. Zo wordt nog duidelijker hoe geweldig de liedjes uit die tijd waren. Walter Salas-Humara is een genie en het zou niet meer dan rechtvaardig zijn als de hele wereld dat eindelijk eens doorkrijgt.

Read the rest of this entry »