Kenny Roby & Six String Drag :: Tired Of Feeling Guilty: 25 Years Of Kenny Roby & 6 String Drag

september 27, 2019 by

Om Steve Earle te citeren: ‘De wereld is een betere plaats omdat Kenny Roby & 6 String Drag bestaan.’ En zo is het maar net. Kenny Roby maakt solo en met zijn band 6 String Drag al twintig jaar de meest fantastische rootsmuziek. Roby combineert het beste van Earle, Neil Young en Buddy Miller. Topzanger, topschrijver, hij verdient het om wereldberoemd te zijn, maar is dat in de verste verte niet. De 22 liedjes op Tired Of Feelin’ Guilty: 25 Years Of Kenny Roby & 6 String Drag bewijst nog maar eens hoe onrechtvaardig de wereld in elkaar steekt, maar vooral hoe briljant Roby is.

Lees de rest van dit artikel »

Jesse Malin :: Sunset Kids

september 22, 2019 by

New Yorker Jesse Malin kreeg zijn eerste bekendheid in de jaren negentig van de vorige eeuw als frontman van D Generation, een glam/punk-band a la The New York Dolls. Deze eeuw begon hij aan een indrukwekkende carrière als rootsrocker. Het voorlopige hoogtepunt in zijn serie soloplaten is Sunset Kids, geproduceerd door vriendin en fan Lucinda Williams en uitgebracht op het Little Steven-label Wicked Cool. Veertien geweldige soms Ryan Adams-achtige nummers, een mede geschreven door Alejandro Escovedo en twee door Williams. Soms rustig en gevoelig, maar soms ook hard rockend. Sunset Kids is een prachtplaat.

Lees de rest van dit artikel »

Andrew Combs :: Ideal Man

september 22, 2019 by

Andrew Combs bracht zijn jeugd door in Dallas, verhuisde in 2006 naar Nashville, maar vond dat hij zijn nieuwe plaat moest opnemen in Brooklyn. Op Ideal Man zit zijn stem nog steeds ergens tussen Roy Orbison en Neil Young in, maar qua emotionele impact doet hij nu sterk denken aan Marlon Williams. Hij is niet langer in te delen in de categorie singer/songwriters, daarvoor is het allemaal te stevig en zit er teveel soul in. De liedjes (hier en daar met wat hulp, bijvoorbeeld van Joe Henry en Dylan LeBlanc) verraden dat hij recent vader is geworden en nu pas beseft wat er echt toe doet in het leven. Hoe dan ook, het zijn stuk voor stuk pareltjes en Combs heeft niet alleen zichzelf overtroffen, hij laat ook de concurrentie ver achter zich.

Lees de rest van dit artikel »

Corb Lund :: Cover Your Tracks

september 22, 2019 by

De Canadees Corb Lund maakt al jaren de ene voortreffelijke country/roots-plaat na de andere voor een gestaag groeiend publiek. Nu vond hij het tijd voor een mini-CD met acht covers, getiteld Cover Your Tracks. En dat is op het eerste oog een bizarre mix die begint met These Boots Are Made For Walkin’ gevolgd door een geweldige versie van Dr. Hook’s The Cover Of The Rolling Stone en eindigend met Dylan’s I Shall Be Released. Tussendoor treffen we The Eagles (‘mijn favoriete groep’), AC/DC en Billy Joel. Absolute hoogtepunt is They’re Hanging Me Tonight van Lund’s favoriete plaat aller tijden Gunfighter Ballads And Trail Songs van Marty Robbins. Cover Your Tracks vertelt veel over de muziek van Corb Lund, maar het is vooral een echte en geweldige Lund-plaat.

Lees de rest van dit artikel »

Los Coast :: Samsara

september 22, 2019 by

Los Coast is al jaren een van de meest opwindende live-bands in Austin, Texas. En nu is er dan eindelijk Samsara, hun debuutplaat. Hun muziek is bepaald niet kenmerkend voor de stad waar ze wonen. Los Coast maakt namelijk een revolutionaire mix van psychedelica, soul, funk, jazzrock en hiphop. Simplify is een funk-klassieker in de dop, (Everything But) The Kitchen Sink is een toffe mengeling van moderne rap en Curtis Mayfield. En zo hebben alle liedje wel iets speciaals. Het maakt van Samsara een van de aangename verrassingen van 2019.

Lees de rest van dit artikel »

Paul Cauthen :: Room 41

augustus 23, 2019 by

De stem van de Texaan Paul Cauthen zit ergens in de buurt van Nick Cave, Waylon Jennings en Johnny Cash, een diepe bariton. Ook zijn liedjes zouden uit de pen van dat grote trio kunnen komen. Hij heeft een leven vol drank, dakloosheid en ellende achter zich en het is eigenlijk een klein wonder dat hij nog leeft. Zelf is hij verbaasd dat hij inmiddels met muziek maken zijn brood kan verdienen. “Ik heb het gemaakt,” zegt hij daarover. Op zijn derde soloplaat Room 41 overtreft hij zichzelf; de liedjes zijn ronduit briljant en de muziek is beter dan ooit. Vrolijk is het allemaal niet, maar het is wel uit het leven gegrepen. Om kippenvel van te krijgen.

Lees de rest van dit artikel »

Dylan Earl :: Squirrel In The Garden

augustus 23, 2019 by

Dylan Earl is geboren in Lake Charles, Louisiana, de plaats waar Lucinda Williams zo’n fraai liedje over schreef. Die stad verliet hij nadat die was getroffen door weer een orkaan. Hij verhuisde naar Arkansas waar hij de aandacht trok van Daniel Romano (waar hij ook qua uiterlijk op lijkt), die een EP van hem produceerde. Daarna volgde het langspeeldebuut New Country To Be en nu is er Squirrel In The Garden, een fraaie CD met tien geweldige nummers in de beste Kris Kristofferson-traditie. Dylan Earl doet geen enkele poging het wiel opnieuw uit te vinden, maar wil wel countryliedjes voor de eeuwigheid maken. Daar slaagt hij op Squirrel In The Garden glansrijk.

Lees de rest van dit artikel »

Jesse Dayton :: Mixtape Volume 1 

augustus 23, 2019 by

Jesse Dayton uit Beaumont, Texas heeft de afgelopen dertig jaar bewezen dat er geen betere rootsgitarist is dan hij. Dat deed hij als begeleider (onder andere voor Waylon Jennings, Johnny Cash en John Doe) en op een dozijn prima soloplaten. Nu vond hij het tijd om op Mixtape Volume 1 tien van zijn favoriete nummers te coveren. De nadruk ligt deze keer op de jaren zeventig. Jackson Browne, Elton John en Neil Young (de versie van Harvest is ontroerend) aan de ene kant, Dr. Feelgood en The Clash aan de andere kant voor het broodnodige harde evenwicht. Daarnaast doet hij AC/DC (Whole Lotta Rosie) en Bruce Springsteen (State Trooper). Het klinkt allemaal als een klok en Mixtape Volume 1 is een feest van begin tot einde.

Lees de rest van dit artikel »

Garreth T Capps :: All Right All Night

juli 29, 2019 by

De verwachtingen waren hooggespannen. Zou Garrett T. Capps uit San Antonio na twee platen waarmee hij de country op zijn kop zette opnieuw met een meesterwerk komen? All Right, All Night heet plaat nummer drie en het antwoord op de cruciale vraag hierboven is JAZEKER! De grenzen had hij al eerder verlegd, maar de negen liedjes die hij schreef voor All Right, All Night behoren tot zijn allerbeste. Dit is de plaat die Gram Parsons in zijn hoofd had toen hij de term ‘cosmic country’ bedacht. Een van de gasten op deze plaat is Augie Meyers van het Sir Douglas Quintet, de groep van Capps’ held en stadgenoot Doug Sahm. Dat maakt een speciale plaat zo mogelijk nog specialer.

Lees de rest van dit artikel »

Genya Ravan :: ICON

juli 28, 2019 by

Genya Ravan, geboren als Genya Zelkowitz in 1945 in Polen en later met haar ouders gevlucht naar de Verenigde Staten, is een van de belangrijkste vrouwen in de geschiedenis van de popmuziek. Zij formeerde in de jaren zestig de eerste hard rockende damesgroep Goldie & The Gingerbreads, speelde later in Ten Wheel Drive produceerde de beste platen van punkpioniers de Dead Boys, schreef het autobiografische boek Lollipop Lounge en is een invloedrijke discjockey op Sirius/XM. Nu, op 74-jarige leeftijd komt ze met de zeer geslaagde soloplaat Icon, een toffe muzikale combi van Phil Spector, ballads, sixties punk, Ramones en power pop. Goede eigen nummers en verrassende covers van Humble Pie (Fool For A Pretty Face), Elvis Costello (Pump It Up) en Frankie Miller (When I’m Away From You).

Lees de rest van dit artikel »

The Schramms :: Omnidirectional

juli 28, 2019 by
Zanger-gitarist Dave Schramm speelde in de allereerste bezetting van de grensverleggende band Yo La Tengo, een groep waarnaar hij als de tijd het toelaat steeds terugkeert. Maar hij is ook de leider van de zeer onderschatte naar hem vernoemde Schramms. Daarmee specialiseerde hij zich in rootsy popmuziek en was hij op zoek naar de ultieme popsong. Op de zevende Schramms-plaat, Omnidirectional, is het roer omgegooid en heeft hij zijn nog steeds prachtige liedjes verpakt in experimentele muziek die zowel aan Yo La Tengo als Calexico en soms zelfs aan de Beach Boys doet denken. Uiteindelijk is er maar één conclusie mogelijk; de koerswijziging van The Schramms pakt briljant uit en Omnidirectional is ronduit fantastisch.

Lees de rest van dit artikel »

Drivin N Cryin :: Live The Love Beautiful

juli 21, 2019 by

De geniale Kevn Kinney uit Atlanta, Georgia verdeelt zijn tijd tussen een sublieme solocarrière en zijn band Drivin N Cryin. Dit decennium ligt de nadruk op zijn groep, wat een kwartet fantastische EP’s opleverde, waarvan met name Songs About Cars, Space And The Ramones meesterlijk is. Nu is er echter weer een ‘echte’ CD: Live The Love Beautiful, geproduceerd door Aaron Lee Tasjan. Het is Drivin N Cryin op zijn best; Southern rock, sixties psychedelica en de bijzondere liedjes van Kinney. Unieke band, geweldige plaat.

Lees de rest van dit artikel »

Buddy & Julie Miller :: Breakdown On 20th Ave. South

juni 17, 2019 by

Na het verschijnen van het meesterwerk Written In Chalk in 2009, werd het stil rond het echtpaar Buddy & Julie Miller als duo. Julie werd ziek en depressief en Buddy werd een veelgevraagde producer en sessiegitarist want de rekeningen moesten betaald worden. Hij verwaarloosde door al dat werk zijn vrouw die in stilte inmiddels zo’n vijftig liedjes had geschreven. Uiteindelijk begonnen ze, gewoon thuis in de slaapkamer, samen op te nemen en nu is er dan eindelijk weer een duoplaat. Breakdown On 20th Ave. South bevat 12 waarlijk sublieme liedjes van Julie Miller. Soms directe emotionele uitbarstingen (Everything Is Your Fault, een duidelijke boodschap voor Buddy), soms spiritueel zoals het titelnummer. Maar altijd uniek, ook dankzij haar innemende stem. En muzikaal is Breakdown On 20th Ave. South dankzij de tweede stem en het gitaarwerk van Buddy onovertroffen. Voorlopig de beste plaat van 2019, geen twijfel mogelijk.

Lees de rest van dit artikel »

Paul Cauthen :: My Gospel

juni 17, 2019 by

Wij in Nederland staan graag vooraan als het gaat om het ontdekken en waarderen van grensverleggers op countrygebied. Daniel Romano, Sturgill Simpson, Garrett T. Capps. Laten we aan dat rijtje nieuwlichters ook maar snel de Texaan Paul Cauthen toevoegen. Zijn debuut My Gospel dateert weliswaar uit 2016, maar wordt nu pas officieel hier uitgebracht. En het is een prachtplaat, niet alleen door de geweldige liedjes maar ook door zijn doorleefde Waylon Jennings-achtige stem. My Gospel is voor een groot gedeelte opgenomen in de befaamde FAME-studio in Muscle Shoals en dat verklaart mede de fikse dosis soul in de country van Cauthen. Ongelooflijk dat een debuut zo goed en zelfverzekerd kan zijn.

Lees de rest van dit artikel »

Justin Townes Earle :: The Saint Of Los Causes

juni 17, 2019 by

Muzikaal is Justin Townes Earle op zijn nieuwe CD The Saint Of Lost Causes nog steeds zijn oude vertrouwde zelf met een mengeling van alt.country, rockabilly, folk en blues. Maar tekstueel is hij opeens een stuk minder navelstaarderig en is zijn blik ferm naar buiten gericht. Heeft er, denkt hij, vooral mee te maken dat hij behalve clean, sober en getrouwd sinds kort ook vader is. Dus vertelt hij behalve persoonlijke verhalen nu ook verhalen over een cop-killer met spijt (Appalachian Nightmare), de industriële en economische ondergang van een stadje (Flint City Shake It) en de milieu-criminelen in West-Virginia (Don’t Drink The Water). Justin Townes Earle is in topvorm en inmiddels de gelijke van vader Steve en The Saint Of Lost Causes is een formidabele plaat.

Lees de rest van dit artikel »