Datura 4 :: Blessed Is The Boogie

April 29, 2019 by

Datura4, de Australische band van garage-legende Dom Mariani slaat weer keihard toe met Blessed Is The Boogie. Wederom een onweerstaanbare collectie liedjes op het snijvlak van rock ‘n’ roll, boogie, hardrock, blues, soul, psychedelica en garage. Er is een geweldige cover van Jessie Hill’s Ooh Poo Pah Doo, maar het titelnummer is de instant klassieker van de plaat. Boom Boom Boom Boom – Blessed Is The Boogie. Oorverdovende prachtmuziek.

Read the rest of this entry »

Advertisements

Dan Navarro :: Shed My Skin

April 29, 2019 by

Zijn eerste succesje had Dan Navarro (Los Angeles, 1952) in 1976 toen Rusty Wier zijn nummer I Think It’s Rime (I Learned How To Let Her Go) opnam. Het grote succes als schrijver kwam in 1984 met Pat Benatar’s Top 5 hit We Belong. Later namen onder andere The Bangles en Dave Nummers zijn liedjes op. Onderwijl was Navarro een duo met Eric Lowen en zong hij met Neil Young. En dan is het 2019 en verschijnt op late leeftijd Navarro’s eerste soloplaat. Shed My Skin is een album met een stel briljante eigen liedjes en een paar verrassende covers waaronder Billy Idol’s Sweet Sixteen. Het is vooral klassieke Californische jaren zeventig pop in de lijn van Eagles en Jackson Browne.

Read the rest of this entry »

Steve Earle :: Guy

April 29, 2019 by

Steve Earle dacht: ‘Stel dat ik nu dood ga en in het hiernamaals Guy Clark tegenkom. Die zou zeggen: waarom heb je wel een Townes-plaat gemaakt en geen Guy-plaat?’ Daar zou Earle geen fatsoenlijk antwoord op kunnen geven en dus is er nu, tien jaar na het Townes Van Zandt-tribute en drie jaar na de dood van Guy Clsrk, de CD Guy, het eerbetoon aan zijn andere held. Zestien Guy Clark-nummers die Steve Earle & The Dukes respectvol behandelen, maar ook helemaal naar eigen hand zetten. Klassiekers als LA Freeway en Desperados Waiting For A Train, maar ook minder bekende prachtnummers als Dublin Blues en Old Friends. Guy is het bewijs dat Guy Clark een van de beste schrijvers ooit was, maar ook dat Steve Earle & The Dukes nog steeds een geweldige band zijn.

Read the rest of this entry »

Joseph Parsons :: Digging For Rays

April 29, 2019 by

Alsof de duivel hem op de hielen zit, zo productief is de inmiddels al een decennium in Duitsland wonende Amerikaan Joseph Parsons. Nu is het, na platen met Hardpan, US Rails, Parsons Thibaud en 4 Way Street, weer tijd voor een CD met zijn eigen band. Digging For Rays is Parsons op zijn best, een unieke mix van Americana, Britse folk en Noord-Europese introspectie. Met name Wide Awake, Come Around en Today zijn drie van de allerbeste nummers die hij geschreven heeft; Bob Dylan ontmoet Richard Thompson. Prachtmuziek.

Read the rest of this entry »

Hank Shizzoe :: Steady As We Go

April 29, 2019 by

De Zwitser Hank Shizzoe maakt platen sinds 1994 en 25 jaar later zijn we aangeland bij Steady As We Go, zijn zestiende en een van zijn beste. Voor de afwisseling heeft hij zich deze keer beperkt tot drie eigen nummers. De andere acht zijn covers van zijn favoriete blues-, country- en popnummers. Van Mississippi John Hurt’s Make Me A Pallet On Your Floor tot Tom Petty’s California met daar tussenin ook nog eens de Tammy Wynette-klassieker Stand By Your Man. Allemaal gezongen met die donkerbruine Johnny Cash-achtige stem en fantastisch uitgevoerd. Voor zover nodig wederom een bewijs dat Shizzoe de Europese koning van de Americana is.

Read the rest of this entry »

Luther Dickinson and the Sisters Of the Strawberry Moon :: Solstice

April 7, 2019 by

Luther Dickinson, zoon van de legendarische Jim Dickinson (die werkte met Stones, Dylan, Aretha, Big Star, Replacements), heeft al een indrukwekkend oeuvre op zijn naam staan. Als soloartiest, als leider van de geweldige North Mississippi Allstars en als sessiegitarist voor John Hiatt, Patty Griffin en The Black Crowes. Nu heeft hij onder de naam Luther Dickinson And Sisters Of The Strawberry Moon de even bijzondere als ontroerende plaat Solstice uitgebracht. Een nieuw hoofdstuk in zijn persoonlijke geschiedenis en die van de Americana. De zang is helemaal in handen van vrouwen: Amy Helm, Birds Of Chicago, Amy LaVere, Shardé Thomas en de Mississippi gospelgroep The Como Mamas. Wat traditionals, wat covers, nieuw materiaal. Subtiel, spannend en van de eerste tot de laatste seconde ontroerend. Kandidaat plaat van het jaar.

Read the rest of this entry »

The Great Dying :: Bloody Noses & Roses

April 6, 2019 by

Will Griffith uit de Mississippi Delta opereert, met wisselende muzikanten, onder de naam The Great Dying. Bloody Noses & Roses is de geweldige titel van zijn ronduit opzienbarende debuut. Zijn muziek switcht moeiteloos van ingetogen folk naar gierende Southern rock a la Drive-By Truckers, Slobberbone en Dexateens. De liedjes zijn fraaie filmische levensschetsen, gezongen met een stem die soms piept en kraakt en lijkt toe te behoren aan een man die al te veel heeft meegemaakt. Bloody Noses & Roses is een gedreven en meeslepend meesterwerk.

Read the rest of this entry »

Young Valley :: Young Valley

April 6, 2019 by

Dial Back Sound is een van de meest interessante nieuwe platenlabels van de laatste tijd. Matt Patton (Drive-By Truckers en Dexateens) en Bronson Tew zijn de drijvende krachten daarachter. Young Valley is hun nieuwste aanwinst. Het is een jong trio uit Jackson, Missisippi die de laatste jaren tourden met bands als Lucero en American Aquarium. Hun tweede plaat heet simpelweg Young Valley en is een fijne mix van country en zuidelijke rock, van akoestisch en elektrisch. Goede liedjes, gedreven gespeeld. Young Valley komt er wel.

Read the rest of this entry »

Ethan Johns with The Black Eyed Dogs :: Anamnesis

March 16, 2019 by

Ethan Johns was ooit vooral de zoon van Glyn (producer van Rolling Stones, Led Zeppelin, Who, Clapton), maar werd daarna ook zelf een briljante producer en muzikant (Ray Lamontagne, Ryan Adams, McCartney, Tom Jones, Emmylou). Daarnaast had hij een eigen carrière met zijn band The Black Eyed Dogs. Die heeft nu een hoogtepunt bereikt met de dubbel-CD Anamnesis, een waarlijk formidabel werkstuk waarin Johns zijn liefde voor Bob Dylan, The Band, Grateful Dead en Richard Thompson omzet in een unieke eigen muzikale trip van anderhalf uur. Prachtige liedjes en avontuurlijk spel. Anamnesis is een tijdloos meesterwerk.

Read the rest of this entry »

Robert Forster :: Inferno

March 16, 2019 by

De Australiër Robert Forster is zuinig met het uitbrengen van nieuwe muziek. Tussen Songs To Play (2015) en zijn nieuwe CD Inferno zitten weer vier jaar. Inferno is opgenomen in Berlijn met producer Victor Van Vugt, bevat negen nummers en duurt nauwelijks 35 minuten. Maar die nummers zijn wel helemaal raak. De leider van de legendarische Go-Betweens is de Bob Dylan/Lou Reed-combi van de andere kant van de wereld. Literair en toegankelijk tegelijk. Hij schreef met Grant & I een van de beste boeken van de laatste jaren, met Inferno heeft hij een van de beste platen van 2019 afgeleverd. Robert Forster is een fenomeen.

Read the rest of this entry »

Lonesome Shack :: Desert Dreams

March 16, 2019 by

Desert Dreams heet de nieuwe CD van Lonesome Shack, de groep van Ben Todd die via de woestijn van New Mexico en Seattle nu in Londen terechtgekomen is. De muziek is echter nog steeds primitieve Americana; hier ontmoeten R.L. Burnside, Junior Kimbrough, Tony Joe White en The North Mississippi Allstars elkaar, met als extraatje een scheutje hypnotiserende Malinese Tinariwen-woestijnblues. De tien liedjes behoren tot de beste die Todd schreef, de uitvoering is subtiel en rauw tegelijk. Desert Dreams is de eerste serieuze kandidaat om in de de top tien van beste CD’s van 2019 te eindigen. Fenomenale band, fenomenale plaat.

Read the rest of this entry »

Hayes Carll :: What It Is!

March 6, 2019 by

Toen de Texaan Hayes Carll in 2008 Trouble In Mind uitbracht, werd duidelijk dat hij thuishoorde in de categorie Townes Van Zandt, John Prine en Steve Earle. Hij was geen nieuwlichter, maar een sublieme ouderwetse verhalenverteller en schrijver met een dijk van een stem. Nu, ruim tien jaar later, is er What It Is en ook dat is een plaat van een ongekende zeggingskracht en schoonheid. De opener None ‘Ya is een hartverscheurend scheidingslied waarop hij hulp krijgt van Allison Moorer die ook co-produceerde en toevallig de ex is van Steve Earle. De rest van What It Is doet daar niet of nauwelijks voor onder. Meesterlijke plaat.

Read the rest of this entry »

Kim Lenz :: Slowly Speeding

February 20, 2019 by

Meer dan vijf jaar hebben we moeten wachten op een nieuwe plaat van Kim Lenz, de Californische koningin van de rockabilly. Maar nu is er Slowly Speeding en weten we dat het wachten de moeite meer dan waard was. Tien nieuwe nummers die allemaal staan als een huis, ook door het fantastische gitaarwerk van DH Phillips. Muziek die nog steeds duidelijk maakt dat Wanda Jackson haar heldin is. Tegelijkertijd waart hier de eenzame geest van Hank Williams rond en het spooky geluid van een groep als The Cramps. Dit zou de soundtrack kunnen zijn van een David Lynch-film. ‘It only takes a second for a shot to leave a gun. It only takes a moment for a heart to be undone,’ zingt ze in Guilty. Weergaloos!

Read the rest of this entry »

Lily & Madeleine :: Canterbury Girls

February 14, 2019 by

Op Canterbury Girls hebben Lily & Madeleine, twee zusjes met de moeilijke achternaam Jurkiewicz, afscheid genomen van de hippie-achtige folk die hun eerdere platen bevatte. Ze verhuisden van Indianapolis naar New York en dat verklaart een hoop. Dit is grotestads-muziek, ook muziek zonder grenzen. Ze switchen van disco-pop naar walsjes, van ABBA naar Midlake. Wat gebleven is zijn de mooie liedjes, de intelligente bijna therapeutische teksten en de waarlijk wonderschone samenzang. Het is wellicht even wennen aan de nieuwe richting van Lily & Madeleine, maar wie daarvoor de moeite neemt zal een meesterwerk ontdekken.

Read the rest of this entry »

Jesse Dayton :: On Fire In Nashville

January 26, 2019 by

De Texaan Jesse Dayton is een beul van een gitarist, een soulvolle zanger en een goede schrijver. Maar wie hem wel eens heeft zien optreden, weet dat hij vooral een super live-act is. Wonder boven wonder bracht hij in zijn decennialange carrière nooit een live-plaat uit. Tot dat er nu On Fire In Nashville is, een set van ruim een halfuur tijdens het AmericanaFest. En die is ronduit fantastisch. Rootsrock van de meest energieke soort, flitsend en smaakvol gitaarspel en uitstekende liedjes. Absoluut kokend hoogtepunt is May Have To Do It (Don’t Have To Like It), grootste verrassing een versie van collega pub- en rootsrocker Nick Lowe’s Lately I’ve Let Things Slide.

Read the rest of this entry »