Posts Tagged ‘Blue Rose’

The Schramms :: Omnidirectional

July 28, 2019
Zanger-gitarist Dave Schramm speelde in de allereerste bezetting van de grensverleggende band Yo La Tengo, een groep waarnaar hij als de tijd het toelaat steeds terugkeert. Maar hij is ook de leider van de zeer onderschatte naar hem vernoemde Schramms. Daarmee specialiseerde hij zich in rootsy popmuziek en was hij op zoek naar de ultieme popsong. Op de zevende Schramms-plaat, Omnidirectional, is het roer omgegooid en heeft hij zijn nog steeds prachtige liedjes verpakt in experimentele muziek die zowel aan Yo La Tengo als Calexico en soms zelfs aan de Beach Boys doet denken. Uiteindelijk is er maar één conclusie mogelijk; de koerswijziging van The Schramms pakt briljant uit en Omnidirectional is ronduit fantastisch.

(more…)

Advertisements

Todd Thibaud :: Hill West

June 17, 2019

Wat Todd Thibaud uit Vermont zo uniek maakt is de manier waarop hij zijn Beatles-achtige liedjes combineert met zijn powerpop-Americana. Op zijn nieuwe album Hill West heeft hij weer elf van die prachtige catchy popsongs verzameld en bewijst hij dat er verdomd weinig schrijvers zo goed zijn als hij. Muzikaal heeft hij ditmaal voor een sobere aanpak gekozen, beïnvloed door zijn liefde voor Johnny Cash, Gillian Welch en Nick Lowe. Het maakt Hill West en Thibaud’s kijk op het leven en de liefde alleen maar ontroerender.

(more…)

Peter Bruntnell :: King Of Madrid

June 16, 2019
King Of Madrid is het tiende studioalbum van de Engelse singer/songwriter Peter Bruntnell en een van zijn allerbeste. De muziek, met een glansrol voor de legendarische B.J. Cole op pedal steel, is steviger dan ooit, de liedjes zijn gevoelig zonder ooit sentimenteel te worden en Bruntnell aarzelt niet uitstapjes naar andere genres te maken. De doo wop in prijsnummer Lucan is een briljante vondst. En de teksten zijn actueel (Brexit, Zuckerberg, is God nu voer voor vissen) zonder ook maar een moment modieus aan te doen. King Of Madrid is een ongelooflijk fraaie jubileumplaat.

(more…)

Rich Hopkins & Luminarios :: Back To The Garden

June 16, 2019

Het is eigenlijk niet te geloven dat de in Texas geboren en in Tucson, Arizona residerende Rich Hopkins al zo lang zo goed is. Sinds begin jaren negentig levert hij de ene na de andere monumentale plaat af. Back To The Garden, de nieuwste van Hopkins en zijn Luminarios, is ook weer een portie ronduit briljante woestijnrock waarop wederom de vergelijking met Neil Young & Crazy Horse (en soms The Byrds en Stones) zich opdringt. Het zijn de catchy liedjes en de lange gitaarsolo’s die van climax naar climax gaan, de psychedelica. Muziek van vlees en bloed, gespeeld met hart en ziel. Fenomenaal!

(more…)

Markus Rill & The Troublemakers :: Songland

June 16, 2019

Markus Rill is al twintig jaar het levende bewijs dat je perfecte Americana kunt maken, ook als je niet uit Amerika komt. De Duitser en zijn band The Troublemakers leveren met Songland wederom een zeer geslaagde rootsplaat af. Deze keer leunen ze wat meer op Southern soul en folk en is er bewust gekozen voor een wat minder rockende benadering. En dat komt de liedjes alleen maar ten goede. Die zijn namelijk zonder uitzondering raak; alle vijftien. Songland is een bloedmooie CD.

 

(more…)

Russ Tolman :: Goodbye El Dorado

June 16, 2019

Gitarist/zanger Russ Tolman maakte zich in de jaren tachtig onsterfelijk met zijn band True West, grondleggers van de Paisley Underground en pioniers van verhitte psychedelische gitaarduels. Succes hadden ze niet. Daarna begon Tolman aan een indrukwekkende solocarrière waarin hij een eigenzinnig soort Americana maakte. Goodbye El Dorado is soloplaat nummer acht en een soort liefdesbrief aan zijn Los Angeles, geschreven tijdens een lang verblijf in Osaka. Fraaie plaat, vergelijkbaar met de eerste albums van Calexico. Wie er snel bij is ontvangt als extraatje de CD Compass & Map, een 80 minuten durende ‘greatest hits’ met de beste nummers van Tolman’s eerste zeven soloplaten uit de periode 1986-2013.

(more…)

Dan Navarro :: Shed My Skin

April 29, 2019

Zijn eerste succesje had Dan Navarro (Los Angeles, 1952) in 1976 toen Rusty Wier zijn nummer I Think It’s Rime (I Learned How To Let Her Go) opnam. Het grote succes als schrijver kwam in 1984 met Pat Benatar’s Top 5 hit We Belong. Later namen onder andere The Bangles en Dave Nummers zijn liedjes op. Onderwijl was Navarro een duo met Eric Lowen en zong hij met Neil Young. En dan is het 2019 en verschijnt op late leeftijd Navarro’s eerste soloplaat. Shed My Skin is een album met een stel briljante eigen liedjes en een paar verrassende covers waaronder Billy Idol’s Sweet Sixteen. Het is vooral klassieke Californische jaren zeventig pop in de lijn van Eagles en Jackson Browne.

(more…)

Joseph Parsons :: Digging For Rays

April 29, 2019

Alsof de duivel hem op de hielen zit, zo productief is de inmiddels al een decennium in Duitsland wonende Amerikaan Joseph Parsons. Nu is het, na platen met Hardpan, US Rails, Parsons Thibaud en 4 Way Street, weer tijd voor een CD met zijn eigen band. Digging For Rays is Parsons op zijn best, een unieke mix van Americana, Britse folk en Noord-Europese introspectie. Met name Wide Awake, Come Around en Today zijn drie van de allerbeste nummers die hij geschreven heeft; Bob Dylan ontmoet Richard Thompson. Prachtmuziek.

(more…)

Hank Shizzoe :: Steady As We Go

April 29, 2019

De Zwitser Hank Shizzoe maakt platen sinds 1994 en 25 jaar later zijn we aangeland bij Steady As We Go, zijn zestiende en een van zijn beste. Voor de afwisseling heeft hij zich deze keer beperkt tot drie eigen nummers. De andere acht zijn covers van zijn favoriete blues-, country- en popnummers. Van Mississippi John Hurt’s Make Me A Pallet On Your Floor tot Tom Petty’s California met daar tussenin ook nog eens de Tammy Wynette-klassieker Stand By Your Man. Allemaal gezongen met die donkerbruine Johnny Cash-achtige stem en fantastisch uitgevoerd. Voor zover nodig wederom een bewijs dat Shizzoe de Europese koning van de Americana is.

(more…)

Ad Vanderveen :: I was Hank Williams

January 26, 2019

Nederland zou wel eens wat trotser mogen zijn op Ad Vanderveen. Liedjesschrijver van Champions League-niveau, zanger in de beste Neil Young-traditie en gitarist van extra klasse. Jaar na jaar levert hij de ene na de andere prachtplaat af en I Was Hank Williams is één van de allerbeste in zijn grote en imposante oeuvre. Deze keer soms jazzy a la Tom Waits, op andere momenten sober als Springsteen’s Nebraska, dan weer filosofisch als hij in het titelnummer zingt: ‘Fortune and fame are good for no one.’ En zo gaat I Was Hank Williams van het ene hoogtepunt naar het andere. Wat een muzikant, wat een plaat!

(more…)

Jess Klein :: Back To My Green

January 26, 2019

Na acht jaar in Austin, Texas te hebben doorgebracht verhuisde Jess Klein naar het stadje Hillsborough in North Carolina. Het heeft haar muziek alleen maar rijker gemaakt. Haar nieuwe CD Back In My Green is nog steeds rootsrock voor volwassenen, maar verrast muzikaal met speelse uitstapjes in bijvoorbeeld het ABBA-achtige titelnummer en de Bruce Springsteen-aanpak in het fantastische Tougher Than I Seem. Het maakt van Back To The Green de beste Jess Klein-plaat tot nu toe en is een overtuigend bewijs dat een muzikant na een carrière van ruim twintig jaar nog steeds in staat is zich te ontwikkelen en haar fans te verrassen.

(more…)

The Black Sorrows :: Citizen John

October 17, 2018
Wednesday’s Child is het beste nummer dat Joe Camilleri geschreven heeft. Het is de opener van Citizen John, het 21ste album van The Black Sorrows. De groep is nu al ruim dertig jaar de vaandeldrager van de Australische rootsmuziek en op Citizen John zijn ze beter in vorm dan ooit. Soul, rock en blues, het gaat ze allemaal even makkelijk af. De keuze van de drie covers, naast de tien eigen nummers, is ook zeer geïnspireerd: Nina Simone’s Do I Move You, Bob Dylan’s Silvio en Sitting On Top Of The World van The Mississippi Sheiks. Topplaat.

(more…)

Walter Salas-Humara :: Walterio

October 16, 2018

Na een paar, grotendeels akoestische, platen waarop hij terugkeek op zijn werk als leider van The Silos en als solo-artiest, is Walter Salas-Humara terug aan het front met Walterio, een uitbundige rockplaat die duidelijk maakt dat hij een unieke muzikant is die zijn Cubaanse wortels verfrissend mixt met alternatieve country, catchy pop en rootsrock. In 1987 koos het blad Rolling Stone zijn band The Silos als Beste Nieuwe Artist. Meer dan dertig jaar later is Salas-Humara nog steeds alive & kicking en heeft hij niets aan zeggingskracht ingeboet.

(more…)

I See Hawks In LA. :: Live And Never Learn

October 15, 2018

Vanwege dood en verderf in de familie duurde het vijf jaar voordat I See Hawks In L.A. Met een nieuwe CD kwam. Maar nu is er Live And Never Learn en daarop zijn de sporen van persoonlijk leed te vinden. Het is niet meer alleen Californische zonnige muziek die de klok slaat. Wat nog wel fier overeind staat is de perfecte Crosby, Stills & Nash-zang en de sublieme melodieën die de groep achteloos uit de mouw schudt. Maar door de melancholieke Gram Parsons-achtige ondertoon is Live And Never Learn een veel rijkere plaat dan zijn voorgangers geworden. Prachtig.

(more…)

The Brandos :: The Re-Issues :: Part 1

October 14, 2018

   

Het Duitse Blue Rose-label brengt het hele vroege werk van The Brandos opnieuw uit. In fraaie geluidskwaliteit en mooie hoesjes.
– Honor Among Thieves
– Gunfire At Midnight
– The Light Of Day
– In Exile – Live

(more…)