Daniel Romano :: Finally Free

December 8, 2018 by

De Canadees Daniel Romano is even geniaal als onvoorspelbaar. Straighte country, pure pop, psychedelica, punk. In zijn muzikale universum bestaan geen grenzen. Het maakt hem de Neil Young van deze eeuw, Romano’s landgenoot die met zijn wispelturigheid ook eindeloos wist te boeien. Finally Free heet zijn nieuwe plaat, de achtste in betrekkelijk korte tijd, wordt bijna helemaal door hemzelf volgespeeld en is een moderne en eigenzinnige variant op de folkmuziek uit de jaren zestig. De melodieën zijn van een adembenemende schoonheid, de teksten surrealistisch en muzikaal klinkt het als een klok. Daniel Romano is de spannendste en opwindendste muzikant van deze tijd en Finally Free is een geweldig nieuw hoofdstuk in zijn imposante muzikale ontdekkingsreis.

Read the rest of this entry »

Advertisements

Ace Of Cups :: Ace Of Cups

December 8, 2018 by

Het verhaal van de vrouwenband Ace Of Cups is ongelooflijk. Tussen 1967 en 1972 maakten de vijf dames furore in de psychedelische San Francisco-scene. Ze deelden het podium met The Band en Grateful Dead. Jimi Hendrix, voor wie ze een keer openden, was een van hun vele beroemde fans. Om onverklaarbare redenen verschenen er geen platen van de groep. Ruim vijftig jaar na de oprichting wordt dat goedgemaakt. En hoe! De dit jaar opgenomen en ook Ace Of Cups geheten dubbel-CD is fenomenaal. Rock, folk, blues, gospel, garage, pop. Geweldige nummers, vitale muziek, een vrouwelijke en strakkere versie van de Dead. Fantastisch dat vrouwen die de zeventig voorbij zijn, zo energiek kunnen klinken. Ze krijgen hulp van leden van de Jefferson Airplane, Quicksilver Messenger Service, Country Joe & The Fish en de Dead en van Charlie Musselwhite en Taj Mahal. Ace Of Cups is niet alleen het beste verhaal van 2018, het is ook een van de beste platen van het jaar.

Read the rest of this entry »

GospelbeacH :: Another Winter Alive

December 8, 2018 by

GospelbeacH, de groep van Brent Rademaker (Beachwood Sparks), komt na twee formidabele platen vol met westcoast pop, nu met een tussendoortje: Another Winter Alive. Vijf niet eerder uitgebrachte studio-opnames en vijf live-nummers. Uitschieters zijn een cover van ex-bandlid Neal Casal’s Freeway To The Canyon en een eerder alleen op vinyl verkrijgbare versie van Runnin’ Blind. Daar bereikt hun Grateful Dead ontmoet Crosby, Stills & Nash-aanpak grote hoogtes. Maar ook de rest mag er zijn. Another Winter Alive is een tussendoortje van hoog niveau.

Read the rest of this entry »

Timber :: The Family

December 8, 2018 by

Janet Simpson en Will Stewart hebben los van elkaar al aardig wat fraaie muziek gemaakt, maar nu zijn ze samen het duo Timber en The Family is na een EP in 2015 hun langspeel-debuut. En een prachtdebuut is het. Het doet in de verte denken aan het melodieuze werk van The Velvet Underground & Nico, maar ook aan de melancholie van Bonnie Prince Billy. Mooie dromerige liedjes die bij elke luisterbeurt aan kracht winnen. The Family is een hypnotiserend mooie plaat.

Read the rest of this entry »

Suzanne Santo :: Ruby Red

December 8, 2018 by

Suzanne Santo acteert (Law & Order, Without A Trace), is de helft van het fijne Americana-duo HONEYHONEY en levert met het door Butch Walker geproduceerde Ruby Red een verrassend solodebuut af. De muziek beweegt zich tussen Gillian Welch-achtige gothic country en orkestrale pop. Haar teksten zijn ronduit briljant. Zelden heeft een vrouw zo gedurfd en onverbloemd gezongen over seks als Santo in openingsnummer Handshake, zelden droop er zoveel bloed uit de mond van een vrouw als in The Wrong Man. Santo is een vrouw met ballen en Ruby Red is een verbluffend debuut.

Read the rest of this entry »

Christian Kjellvander :: Wild Hxmans

December 8, 2018 by

Tindersticks, Nick Cave, Scandinavische thrillers, Neil Young, Leonard Cohen. Bedenk wat die combinatie oplevert en je hebt Christian Kjellvander. De 42-jarige Zweed is bezig een imposant oeuvre op te bouwen. Soms theatraal, vaak mysterieus, maar altijd meeslepend en fascinerend. Zo ook op zijn nieuwe plaat Wild Hxmans. ‘If this is how people treat ach other, then we have a problem,’ zingt hij. Nee, een zorgeloze vrolijkerd is Kjellvander niet. Wel een unieke muzikant die muziek maakt voor de eeuwigheid. Wild Hxmans is een meesterwerk.

Read the rest of this entry »

JD McPherson :: Socks! A Christmas Album

December 7, 2018 by

Met kerstplaten kan het alle kanten op en meestal de verkeerde. Dan wordt het een soort goedbedoelde edelkitsch zonder ballen. Verrassenderwijs komt de in Nashville residerende rootsrocker JD McPherson, die met Undivided Heart And Soul een van de beste platen van vorig jaar maakte, nu ook met een kerst-CD: Socks, A Christmas Album By JD McPherson. Nou, zo vieren wij graag kerstmis. Met voornamelijk zelfgeschreven kerstliedjes is dit vooral een energieke rock- en soulplaat, waarop McPherson zich de longen uit het lijf zingt en zijn band keihard rockt. Zonder enige twijfel en overdrijving kunnen we hier beweren dat dit een van de tien beste kerstplaten ooit is.

Read the rest of this entry »

Rodney Crowell :: Christmas Everywhere

December 7, 2018 by
Rodney Crowell had altijd een hekel aan kerstmis. Tot hij in december 2011 op de radio het nummer Grateful For Christmas van Hayes Carll hoorde. Weer wat jaren later nam hij met Mary Karr het liedje Christmas In Vidor op, wat niet paste op hun duoplaat en op de plank bleef liggen. Van het een kwam het ander en nu heeft ook Crowell, in de traditie van de grote countrymuzikanten als Elvis, Gart Brooks, Dwight Yoakam en Jerry Jeff Walker ook zijn kerstplaat gemaakt: Christmas Everywhere. En die is totaal anders maar net zo goed als zijn andere unieke solowerk. Verplichte kost voor een geslaagd kerstfeest.

Read the rest of this entry »

Gregory Alan Isakov :: Evening Machines

November 8, 2018 by

Gregory Alan Isakov is een bijzondere man. Geboren in Johannesburg, Zuid-Afrika, kwam hij via Philadelphia in Boulder County, Colorado terecht. Daar runt hij een grote boerderij en in de tijd die overblijft maakt hij muziek die hij op zijn eigen label uitbrengt en die verrassend goed verkoopt. Evening Machines is zijn vierde album en dat is van een ongekende schoonheid. Niemand maakt zo’n speciale combinatie van folk en indiepop, niemand fluisterzingt zo mooi. Twaalf prachtige liedjes met San Luis als uitschieter, een kandidaat voor de top tien van beste nummers van 2018. Een onmisbare CD voor liefhebbers van Leonard Cohen, Bon Iver en Ron Sexsmith.

Read the rest of this entry »

J.P. Harris :: Sometimes Dogs Bark at Nothing

November 4, 2018 by

In het titelnummer van zijn CD Sometimes Dogs Bark At Nothing vat J.P. Harris de kern van alle liefdesproblemen samen. ‘Er is maar één reden waarom hij het hart van een vrouw breekt… omdat hij een man is.’ Harris, uit Alabama en gezegend met een lange baard en veel prachtige tatoeages, grossiert de hele plaat lang in ronduit briljante teksten, vaak over de liefde en de drank, en zijn muziek is avontuurlijker en echter dan bijna alle andere country die in deze tijd gemaakt wordt. J.P. Harris is de Willie Nelson van nu, met een wild kloppend rock & roll-hart. Fantastisch.

Read the rest of this entry »

John Hiatt ::The Eclipse Sessions

October 22, 2018 by

De eerste regel die John Hiatt zingt op zijn nieuwe CD The Eclipse Sessions is: ‘Getting dark and it feels like trouble.’ Het tweede nummer All The Way To The River gaat over de zelfmoord van een vrouw (zijn ex-vrouw?). Je moet er laf voor zijn, maar ook dapper, meldt Hiatt. Kippenvel. Nooit eerder was hij zo persoonlijk en ontroerend, nooit eerder in een carrière die meer dan 25 platen omvat hield hij zijn cynisme zo in toom, nooit eerder klonk zijn stem zo goed en doorleefd. De muziek is dankzij de productie van Kevin McKendree, en de bijdrage van diens 17-jarige zoon Yates op gitaar, elementair maar leeft en sprankelt. The Eclipse Sessions is een formidabele plaat, een hoogtepunt in Hiatt’s rijke loopbaan. Reserveer maar vast een plaats in de top 3 van 2018.

Read the rest of this entry »

Handsome Jack :: Everything’s Gonna Be Alright

October 19, 2018 by
Vier jaar geleden kwam het trio Handsome Jack, uit de staat New York, sensationeel uit de startblokken met Do What Comes Naturally. Soul, blues, swamprock, gospel, een geweldige combi van alle muziekstijlen uit het zuiden van de Verenigde Staten. Nu is er -eindelijk- de opvolger. En ongelooflijk maar waar, Everything’s Gonna Be Alright is minimaal net zo goed. Otis Redding, Allman Brothers Band, Creedence Clearwater Revival, J. Geils Band, Black Crowes, Alabama Shakes. Muziek recht uit het hart, gespeeld met totale overgave en geweldig geproduceerd door Ben McLeod van All Them Witches. Serieuze kandidaat voor de onderscheiding ‘beste CD van 2018’.

Read the rest of this entry »

Austin Lucas :: Immortal Americans

October 18, 2018 by
Het huwelijk van Austin Lucas liep op de klippen, hij raakte aan de drank, zijn nieuwe vrouw had kanker. Het was tijd om terug te gaan naar de plek waar hij geboren werd en opgroeide: het door crises geteisterde Bloomington, Indiana. Al die ingrijpende ervaringen vormen de basis voor zijn nieuwe CD Immortal Americans, geproduceerd door Centro-matic’s Will Johnson en opgenomen in Steve Albini’s studio in Chicago. Americana met een punk-hart. Prachtige liedjes, teksten die door hart en ziel gaan. Ongelooflijk goed.

Read the rest of this entry »

The Black Sorrows :: Citizen John

October 17, 2018 by
Wednesday’s Child is het beste nummer dat Joe Camilleri geschreven heeft. Het is de opener van Citizen John, het 21ste album van The Black Sorrows. De groep is nu al ruim dertig jaar de vaandeldrager van de Australische rootsmuziek en op Citizen John zijn ze beter in vorm dan ooit. Soul, rock en blues, het gaat ze allemaal even makkelijk af. De keuze van de drie covers, naast de tien eigen nummers, is ook zeer geïnspireerd: Nina Simone’s Do I Move You, Bob Dylan’s Silvio en Sitting On Top Of The World van The Mississippi Sheiks. Topplaat.

Read the rest of this entry »

Walter Salas-Humara :: Walterio

October 16, 2018 by

Na een paar, grotendeels akoestische, platen waarop hij terugkeek op zijn werk als leider van The Silos en als solo-artiest, is Walter Salas-Humara terug aan het front met Walterio, een uitbundige rockplaat die duidelijk maakt dat hij een unieke muzikant is die zijn Cubaanse wortels verfrissend mixt met alternatieve country, catchy pop en rootsrock. In 1987 koos het blad Rolling Stone zijn band The Silos als Beste Nieuwe Artist. Meer dan dertig jaar later is Salas-Humara nog steeds alive & kicking en heeft hij niets aan zeggingskracht ingeboet.

Read the rest of this entry »