Justin Townes Earle :: Kids In The Street  

May 28, 2017 by
Justin Townes Earle wilde vooral niet zijn als vader Steve. Hij wilde anders klinken. Die zelfopgelegde last is op Kids In The Street van zijn schouders gevallen. Net als zijn vader durft hij hier alle genres vrijelijk door elkaar te mixen. Rock op Champagne Corolla, maatschappijkritiek in de fantastische titelsong over de verloedering van Nashville waar voor gewone mensen geen plaats meer is, tranentrekkende emoties in Faded Valentine, straight country in What’s She Crying For, soul in If I Was The Devil, rockabilly in Trouble Is en ouderwetse folk in Same Old Staggolee. Kids In The Street is de eerste Justin Townes Earle-plaat als getrouwd man en toekomstig vader, ook de eerste plaat die hij niet in Nashville opnam, maar Kids In The Street is vooral een onvervalst meesterwerk.


Read the rest of this entry »

Daniel Romano :: Modern Pressure

May 11, 2017 by

Daniel Romano is een van de echte originals in de hedendaagse muziek. Met Come Cry With Me (2013) en If I’ve Only One Time Askin’ (2015) zette hij de country als een nieuwe Gram Parsons op zijn kop. Uit het niets kwam toen vorig jaar Mosey, psychedelische pop die zijn weerga niet kende. Zijn nieuwe Modern Pressure, opgenomen in Zweden, is opnieuw psychedelica, een kind van Mosey. Maar nu nog wat inventiever, met nog meer verborgen schatten. Geweldige liedjes, soms diep (The Pride Of Queens), soms luchtig (Jennifer Castle), soms Beatles-achtig (What’s To Become Of The Meaning Of Love), een prachtig geheel. Romano is een waar genie.

Read the rest of this entry »

Tami Neilson :: Don’t Be Afraid 

May 11, 2017 by
Tami Neilson is een country superster in Nieuw-Zeeland. Don’t Be Afraid was een nummer 1-CD en is nu ook hier in Nederland uitgebracht. Het is country-soul van de eerste orde. Het titelnummer is geschreven door haar vader, vlak voor hij stierf en Tami schreeuwt het uit. ‘And I will never leave you, you’re my child, you belong to me, don’t be afraid.’ Een emotioneel en muzikaal hoogtepunt, met snoeiharde Ry Cooder-achtige gitaren. De plaat wordt afgesloten met de demo-versie van vader zelf. Tranentrekkend. De rest van de plaat is ook fenomenaal. Van de gospel Holy Moses, waarin ze klinkt als Tina Turner, tot de straighte country van Lonely. Prachtmuziek.


Read the rest of this entry »

Rich Hopkins and Luminarios :: My Way Or The Highway

May 11, 2017 by
Rich Hopkins and Luminarios uit Tucson, Arizona zijn al vele jaren de woestijnversie van Neil Young & Crazy Horse. Hopkins schudt de prachtliedjes uit zijn mouw alsof het geen enkele moeite kost, zijn gitaarsolo’s zijn technisch zelden perfect maar lopen over van gevoel. Het openingsnummer van de nieuwe CD My Way Or The Highway is waarschijnlijk het allerbeste liedje dat dit jaar verschijnt: Angel Of The Cascade heeft niet alleen de kracht van een complete speelfilm, het is ook de Lou Reed-achtige wijze waarop hij dat verhaal praatzingend vertelt die het tot een klassieker maakt. Kippenvel tot op het bot. De rest van de plaat doet daar nauwelijks voor onder. My Way Or The Highway zou wel eens dé plaat van 2017 kunnen zijn.

Read the rest of this entry »

Hannah Aldridge :: Gold Rush

May 11, 2017 by
In 2014 debuteerde Hannah Aldridge met Razor Wire, een veelbelovende country-soul plaat. Ze woonde toen nog in Muscle Shoals, een broedplaats van doorleefde soulmuziek. Inmiddels is ze verhuisd naar Nashville en dat is te horen op haar tweede CD Gold Rush. Net wat meer country, maar vooral ook harder rockend. Gebleven zijn haar fenomenale stem en de gave om prachtliedjes te schrijven. Het maakt van Aldridge een van de meestbelovende Americana-dames van deze tijd en van Gold Rush een van de beste CD’s van het eerste kwartaal van 2017.

Read the rest of this entry »

Garland Jeffreys :: 14 Steps To Harlem

April 28, 2017 by
Garland Jeffreys is zo multicultureel als wat: zwart, Puerto Ricaans, Europees, geboren in New York. Zijn afkomst klinkt door in zijn muziek, een mix van blues, reggae, folk, gospel, rock en soul. Zijn teksten zijn vaak een emotionele en intelligente aanval op alle vormen van racisme. Maar bovenal is hij een fantastische zanger en liedjesschrijver, actief sinds de jaren zestig. Dit jaar wordt hij 73 en heeft hij met 14 Steps To Harlem een monumentaal goede en gedreven plaat afgeleverd. 10 eigen nummers en twee covers: Help van The Beatles en Waiting For The Man van zijn vriend en tijdgenoot Lou Reed. Maar het absolute hoogtepunt is het titelnummer, herinneringen aan zijn jeugd in New York. Fantastisch.

Read the rest of this entry »

Robyn Hitchcock :: Robyn Hitchcock

April 20, 2017 by
Robyn Hitchcock is een van de meest excentrieke mannen in de muziek van de laatste 35 jaar. Hij is een singer/songwriter, maar switcht even makkelijk naar rock, psychedelica en country. Zijn 21ste CD heet simpelweg Robyn Hitchcock en is een indirecte maar felle en intelligente aanklacht tegen alles waar Donald Trump voor staat: een totaal gebrek aan empathie. Maar het is vooral een muzikaal zeer opwindende verzameling liedjes. Uit de bocht gierende country (I Pray When I’m Drunk), barokke folk (1970 In Aspic), wilde psychedelica (Mad Shelley’s Letterbox) en luid protest (I Want To Tell You About What I Want). Geweldig.

Read the rest of this entry »

Rodney Crowell :: Close Ties

March 28, 2017 by
De Texaan Rodney Crowell is een van de sleutelfiguren in de Americana. Hij was bevriend met Townes Van Zandt en Guy Clark, was lid van de band van Emmylou Harris en schreef handenvol klassiekers voor haar, was getrouwd met Johnny Cash’s dochter Rosanne, had een glanzende solocarrière met handenvol nummer 1 country hits. In hits is hij niet langer geïnteresseerd. Deze eeuw maakt hij behalve een paar geslaagde duet-albums met Emmylou vooral erg persoonlijke platen. Close Ties is zijn meest bluesy album tot nu toe. Hij duikt met East Houston Blues in zijn verleden, Life Without Susanna heeft de dood van Townes Van Zandt als vertrekpunt en Forgive Me Annabelle is een kippenvel-lied over een stukgelopen relatie. Close Ties is wederom een hoogstpersoonlijke CD en wederom verschrikkelijk goed.

Read the rest of this entry »

Bridget Kearney :: Won’t Let You Down

March 24, 2017 by
Ze zat in bluegrassgroepen, maakte kamerpop en wereldmuziek en was lid van de soul-pop sensatie Lake Street Dive. Nu komt de uit Iowa City afkomstige Bridget Kearney met haar eerste soloplaat: Won’t Let You Down. En dat is pop met een hele grote P. Wat een prachtige liedjes, wat een mooie teksten, wat een charmante stem! In haar muziek klinken echo’s door van The Beatles, maar toch vooral Wilco. Kearney is een onverwachte én grote verrassing.

Read the rest of this entry »

Pieta Brown :: Postcards

March 21, 2017 by

De lijst van medewerkers op Postcards, de nieuwe CD van Pieta Brown, is indrukwekkend: Calexico (op de angstaanjagend fraaie opener In The Light), Mark Knopfler (die zichzelf overtreft op Street Tracker), David Lindley (in topvorm op Take Me Home). Het maakt duidelijk hoe graag andere muzikanten met haar spelen. Maar het is zonder concurrentie Pieta Brown die, geholpen door echtgenoot en gitarist Bo Ramsey, de show steelt. Ingetogen prachtliedjes, die desondanks bol staan van de spanning. Ze fluistert, ze praat, ze zingt; zo intiem dat het lijkt alsof ze in je kamer aanwezig is. Postcards is een geweldige plaat van de dame uit Iowa City, een van de hoogtepunten van 2017.

Read the rest of this entry »

Heath Green and The Makeshifters   

March 21, 2017 by
Heath Green And The Makeshifters slaan hard toe op hun gelijknamige debuut-CD voor het onvolprezen Alive Natural Sound-label. Het is duidelijk dat het kwartet uit Birmingham, Alabama veel geluisterd heeft naar soulzangers als Otis Redding, maar toch vooral naar de Rolling Stones en The Faces. Jody Nelson is een fantastische gitarist, maar Heath Green is de ster met zijn stem die klinkt als Rod Stewart in diens beste jaren en wiens liedjes van eredivisie-niveau zijn. Muziek die iedere bar op zijn kop zal zetten. Hard en met een overdosis hart en ziel. Maximum rock & roll.

Read the rest of this entry »

Ad Vanderveen :: Worlds Within

March 21, 2017 by
Ad Vanderveen bewandelt drie muzikale wegen: folk, rootsrock en Neil Young-muziek. Dat doet hij al decennia lang en Worlds Within is zijn dertigste plaat als we goed geteld hebben. Die staat vol rijke kamerfolk, soms klassiek en jazzy van toon, met mooie persoonlijke teksten. Maar wat Vanderveen altijd ver boven de concurrentie uittilt, is zijn gave om catchy melodieën uit zijn mouw te schudden, zoals Neil Young dat ook kon in zijn gloriedagen. Het maakt van Worlds Within een van de hoogtepunten in een toch al imposant oeuvre.

Read the rest of this entry »

Matt Haeck :: Late Bloomer

March 21, 2017 by
Matt Haeck krijgt op Late Bloomer hulp van onder anderen gitarist Aaron Lee Tasjan en zangeres Elizabeth Cook. Dat zegt iets over de status die hij heeft onder collega’s. En terecht, want Late Bloomer is een eersteklas Americana-album. Haeck is geen nieuwlichter, maar binnen de grenzen van het genre is hij de absolute top met zijn ontroerende liedjes over depressies, scheidingen en drank. En dankzij de stevige begeleiding en soms keiharde gitaren wordt het nooit sentimenteel.

Read the rest of this entry »

HATER :: You Tried

March 21, 2017 by
You Tried is het debuut van de piepjonge Zweedse indierockers Hater. Blikvanger van de groep is zangeres Caroline Landahl die een stem heeft waar je u tegen zegt: emotioneel en krachtig. De vooruitgesnelde single Mental Haven, met sublieme gitaarriff, dingt volgens de kenners nu al mee voor de verkiezing ‘liedje van het jaar’. Meer dan veelbelovend.

Read the rest of this entry »

Mark ‘Porkchop’ Holder :: Let It Slide

March 21, 2017 by
Mark ‘Porkchop’ Holder was een van de originele leden van The Black Diamond Heavies, punk/rock/blues-lawaaimakers uit Tennessee. Daarna was hij vele jaren druk met zijn depressies en verslavingen, maar nu is hij terug met een power-trio, en hoe! Let It Slide, zijn solodebuut, is snoeiharde smerige boogie, ZZ Top, The Stones en Howlin’ Wolf. Wat een gitarist, wat een zanger, wat een liedjes. De meters slaan diep uit in het rood. Rauw geluid van de allerbeste soort.

Read the rest of this entry »