James Leg :: Blood On The Keys

September 28, 2016 by

james-legg-botk-alive-coverJames Leg is de wildeman van de hedendaagse muziek. De kruising van Jerry Lee Lewis, Captain Beefheart en Johnny Rotten, de man die alle wijzers tot diep in het rood laat uitslaan. Blood On The Keys is zijn derde soloplaat en weer grensoverschrijdend en oorverdovend goed. Hij schreeuwt weer de longen uit zijn lijf en slaat de toetsen uit zijn piano en orgel. Rock ‘n’ roll, punk, blues, gospel. Laat het maar over aan dominee Leg. Acht eigen nummers en twee verrassende covers: Mungo Jerry’s Mighty Man en Blaze Foley’s Should’ve Been Home With You. Zwaar aanbevolen voor mannen en vrouwen met een sterk hart.

Read the rest of this entry »

The Devil Makes Three :: Redemption & Ruin

September 12, 2016 by

tdm3-redemptionruin-cover-1500pxDe optredens van The Devil Makes Three, twee gitaristen en een bassiste uit New England, zijn opzienbarend. Hun traditionele muziek, geworteld in de jaren twintig, ragtime, hillbilly en bluegrass, spelen ze met de alle-remmen-los benadering van een punkband. Hun platen zijn wat rustiger. Na een handvol CD’s met eigen nummers, waaronder hun vorige door Buddy Miller geproduceerde meesterwerk I’m A Stranger Here, is er nu Redemption & Ruin. Twaalf covers om duidelijk te maken waar hun eigen muziek vandaan komt. Hank Williams’ Angel Of Death, Robert Johnson’s Drunken Hearted Man, Waitin’g Around To Die van Towns Van Zandt, Tom Waits’ Come On Up To The House, maar ook veel oudere onbekende liedjes. Even aanstekelijke als geweldige muziek, met gastbijdrages van Emmylou Harris en Jerry Douglas.

Read the rest of this entry »

Jenny Berkel :: Pale Moon Kid

September 12, 2016 by

jenny-berkel_palemoodkid_cd-coverDe Canadese singer/songwriter Jenny Berkel geniet vooral bekendheid omdat ze in de band van het fenomeen Daniel Romano speelt. Pale Moon Kid is haar tweede soloplaat en niet alleen geproduceerd maar ook grotendeels volgespeeld door Romano. Het resultaat is een fantastische mix van sixtiesfolkpop en psychedelica. Geweldige liedjes, een bedrieglijk lieflijke stem en Romano die met zijn prominente gitaarspel alle risico’s van de wereld neemt en zichzelf overtreft. Een klasse-CD.

Read the rest of this entry »

Shovels & Rope :: Little Seeds

September 12, 2016 by

shovels-rope_littleseeds_cover_r31Shovels & Rope, het echtpaar Michael Trent en Cary Ann Hearst uit South Carolina, heeft onder bizarre omstandigheden een nieuwe CD gemaakt. Tijdens de opnames kreeg Cary Ann een kind, trokken de ouders van Michael bij hen in omdat zijn vader getroffen werd door Alzheimer en werd hun vriend Eric vermoord. Al die gebeurtenissen vind je terug op Little Seeds, een meesterwerk over leven en hoop, ouderdom en de dood. Americana zoals we die al te lang niet meer gehoord hebben. Stel je voor: de Everly Brothers begeleid door The Stooges of Gram Parsons en Emmylou Harris die in de studio zijn beland met The Clash.

Read the rest of this entry »

Vieux Kanté :: A Young Man’s Harp

September 12, 2016 by

vieuxkante-cover-stcd1127De Malinees Vieux Kanté was blind bij zijn geboorte. Terwijl de rest van het gezin aan het werk was, luisterde hij naar de radio en probeerde wat hij te hoorde na te spelen op de kamalé ngoni, een harp voor de jongeman. Dat verklaart de titel van zijn eerste CD: The Young Man’s Harp. Het zal ook zijn enige CD zijn, want Vieux stierf onverwacht in 2005, 31 jaren jong. Hij had net wat opnames voltooid, die verloren leken te zijn, maar die nu opduiken. In volle glorie. Ongelooflijk fraaie muziek. Traditioneel, jazz en soms pure woestijnblues als hij zijn harp laat klinken als een gitaar en zich ontpopt als een Afrikaanse John Lee Hooker. Wat een talent en wat een drama dat het bij deze ene CD moet blijven.

Read the rest of this entry »

Stephen Simmons :: A World Without

September 12, 2016 by

stephensimmons-blu689-coverStephen Simmons uit Tennessee heeft nooit beter geklonken dan op A World Without, zijn tiende CD. Hij past in de folktraditie van Woody Guthrie met zijn verhalen over cowboys, de trek naar het westen en de beelden van treinen en bergen die hij oproept. Hiervoor is de term Americana uitgevonden. Naast de singer/songwriter-nummers kan Simmons ook op Bruce Springsteen-achtige manier rocken of er, als een moderne Merle Haggard, een tranentrekkend hardcore country-lied tussendoor gooien. Meer dan toffe muziek.

Read the rest of this entry »

Sara Watkins :: Young In All The Wrong Ways

September 12, 2016 by

sarawatkins_yiatww_coverYoung In All The Wrong Ways is de prachtige titel van de nieuwe CD van Sara Watkins. Bij zo’n prachttitel hoort prachtmuziek en daar staat Young In All The Wrong Ways bol van. Het titelnummer is een van de stoerste en tegelijk meest ontroerende scheidingsliedjes ooit. ‘You were my future but that’s in the past.’ Muzikaal krijgt ze hulp van de Punch Brothers en Jim James van My Morning Jacket en haar rootsy pop klinkt opwindender dan ooit. Er is geen ontkomen aan: Sara Watkins wordt een wereldster.

Read the rest of this entry »

South Austin Moonlighters :: Ghost Of Small Town

September 12, 2016 by

sam-ghost-of-a-small-town-blu687-coverStel je voor: Little Feat fuseert met Los Lobos en dan komt er ook nog een Flying Burrito Brother meedoen. Dat geeft ongeveer aan wat voor muziek The South Austin Moonlighters maken. Hun nieuwe CD Ghost Of A Small Town is weer een schoolvoorbeeld van inventieve muziek die van de eerste tot de laatste seconde swingt en waar het speelplezier vanaf spat. Folk, blues, country, pop, soul… Geen grenzen, geen hokjesgeest: goede muziek is goede muziek. En de Moonlighters maken verdomd goede muziek.

Read the rest of this entry »

Walter Salas – Humara :: Explodes & Disappears

September 12, 2016 by

walter-salas-humara-explodes-coverMet zijn groep The Silos maakte Walter Salas-Humara een serie indrukwekkende platen. Folk, country, roots en pop. Het werk van de man uit Florida met de Cubaanse wortels stond volstrekt op zichzelf. Het was in geen enkel hokje te stoppen. Dezer dagen is hij druk met een solocarrière. Explodes And Disappears is al zijn tweede CD in korte tijd en is weer typisch Salas-Humara. Als tekstschrijver kent hij zijn gelijke niet, de tien liedjes zijn stuk voor stuk literaire korte verhalen op fraaie melodieën. Pop met een scherpe rand. Prachtmuziek.

Read the rest of this entry »

Walter Salas-Humara :: Work: Part One

September 12, 2016 by

walter-salas-humara-work-part1-coverIn 1985 verscheen de eerste plaat van The Silos. Leider van de band was Walter Salas-Humara en het was meteen duidelijk dat hier een volstrekt originele muzikant aan het werk was op het snijvlak van indiepop en alternative country, een combi van The Byrds en Velvet Underground. Op Work: Part One, een solo-CD, kijkt Salas-Humara terug op die eerste platen van The Silos en geeft daar met Austin-legende Rich Brotherton een nieuwe akoestische draai aan. Prachtliedjes, hartverwarmend intiem uitgevoerd.

Read the rest of this entry »

Robert Ellis :: Robert Ellis

June 15, 2016 by

RobertEllisADA-300Robert Ellis katapulteerde zich met zijn vorige CD The Lights From The Chemical Plant naar de eredivisie van de klassieke songwriters. Hij mocht in een adem genoemd worden met zijn helden Paul Simon, Randy Newman en John Prine. Twee jaar later is er de opvolger, Robert Ellis getiteld. Als een rode draad loopt daar zijn echtscheiding doorheen. Het zijn elf fenomenale nummers; treffende korte verhalen op muziek gezet. ‘This don’t feel like living, it’s just surviving’ zingt hij in Drivin’. Maar behalve soms triest, is Robert Ellis toch ook een hoopvolle CD. Prachtmuziek van de beste schrijver van de laatste vijf haar. En zijn tweede meesterwerk op rij.

Read the rest of this entry »

Eli Paperboy Reed :: My Way Home

June 8, 2016 by

EliPaperboy-ReedMyWayHome-coverEli Paperboy Reed brak een paar jaar geleden door met Come An Get It!, een CD vol met klassieke soul. Ongelooflijk dat een blanke jongen zo zwart kon klinken. Nu is hij terug met My Way Home en dat is andere koek. Aan de soul is een megadosis gospel en garage toegevoegd. Resultaat is zo’n beetje de wildste muziek die deze eeuw gemaakt is. Punky garage-gospel die zijn weerga niet kent. Dit is een oorlog tussen God en de duivel. En de winnaar? Eli Paperboy Reed. My Way Home zou wel eens dé CD van het jaar 2016 kunnen zijn.

Read the rest of this entry »

Lilly Hiatt :: Royal Blue

June 8, 2016 by

lillyhiatt-royalblue-coverDe tweede CD van Lilly Hiatt, Royal Blue, is van een hartverscheurende eerlijkheid die je zelden aantreft. Soms in- en intriest, maar ook altijd vastberaden in haar overlevingsdrang. De muziek rockt een stuk harder dan haar debuut en ze verbergt haar liefde voor Breeders, Pixies en Pearl Jam (en zelfs The Cure) niet. Soms is ze echter ook nog steeds de singer/songwriter die ze was, zoals in Somebody’s Daughter met prominente steelgitaar. En jawel, dat gaat over de relatie met haar vader John Hiatt. Fantastisch nummer op een meer dan bijzondere plaat.

Read the rest of this entry »

Daniel Romano :: Mosey

May 25, 2016 by

Daniel Romano-Mosey CoverIn 2013 verraste de Canadees Daniel Romano de wereld met Come Cry With Me, een countryplaat die klonk alsof Gram Parsons was teruggekeerd op aarde. Daarna verscheen If I’ve Only One Time Askin’ die gewaagder en beter was, dé CD van 2015. En nu is er Mosey en daarmee slaat Romano weer nieuwe wegen in. Het is nog steeds country, maar het is ook psychedelisch en poppy en sixties. Hier is een artiest aan het werk die risico’s durft te nemen en die weigert zijn succesformule uit te melken. Het is even wennen. Maar vooral: na drie keer luisteren weet je dat dit wel eens dé CD van 2016 zou kunnen worden. Daniel Romano is een Hele GROTE.


Read the rest of this entry »

Summer Cannibals :: Full Of It

May 24, 2016 by

SummerCannibals-FullOfItSummer Cannibals uit Portland, Oregon is de band van gitariste/zangeres en superster in wording Jessica Boudreaux. Full Of It is na twee in eigen beheer uitgebrachte platen hun eerste CD bij een echte platenmaatschappij. En die is fantastisch. Summer Cannibals zijn het Nirvana van deze eeuw en Boudreaux is niet meer of minder dan de vrouwelijke versie van Kurt Cobain. Arrogant, agressief, energiek en snoeihard. Postpunk indierock die de wereld wil veroveren. En dat zou best eens kunnen lukken.

Read the rest of this entry »