Gregory Alan Isakov :: Evening Machines

November 8, 2018 by

Gregory Alan Isakov is een bijzondere man. Geboren in Johannesburg, Zuid-Afrika, kwam hij via Philadelphia in Boulder County, Colorado terecht. Daar runt hij een grote boerderij en in de tijd die overblijft maakt hij muziek die hij op zijn eigen label uitbrengt en die verrassend goed verkoopt. Evening Machines is zijn vierde album en dat is van een ongekende schoonheid. Niemand maakt zo’n speciale combinatie van folk en indiepop, niemand fluisterzingt zo mooi. Twaalf prachtige liedjes met San Luis als uitschieter, een kandidaat voor de top tien van beste nummers van 2018. Een onmisbare CD voor liefhebbers van Leonard Cohen, Bon Iver en Ron Sexsmith.

Read the rest of this entry »

Advertisements

J.P. Harris :: Sometimes Dogs Bark at Nothing

November 4, 2018 by

In het titelnummer van zijn CD Sometimes Dogs Bark At Nothing vat J.P. Harris de kern van alle liefdesproblemen samen. ‘Er is maar één reden waarom hij het hart van een vrouw breekt… omdat hij een man is.’ Harris, uit Alabama en gezegend met een lange baard en veel prachtige tatoeages, grossiert de hele plaat lang in ronduit briljante teksten, vaak over de liefde en de drank, en zijn muziek is avontuurlijker en echter dan bijna alle andere country die in deze tijd gemaakt wordt. J.P. Harris is de Willie Nelson van nu, met een wild kloppend rock & roll-hart. Fantastisch.

Read the rest of this entry »

John Hiatt ::The Eclipse Sessions

October 22, 2018 by

De eerste regel die John Hiatt zingt op zijn nieuwe CD The Eclipse Sessions is: ‘Getting dark and it feels like trouble.’ Het tweede nummer All The Way To The River gaat over de zelfmoord van een vrouw (zijn ex-vrouw?). Je moet er laf voor zijn, maar ook dapper, meldt Hiatt. Kippenvel. Nooit eerder was hij zo persoonlijk en ontroerend, nooit eerder in een carrière die meer dan 25 platen omvat hield hij zijn cynisme zo in toom, nooit eerder klonk zijn stem zo goed en doorleefd. De muziek is dankzij de productie van Kevin McKendree, en de bijdrage van diens 17-jarige zoon Yates op gitaar, elementair maar leeft en sprankelt. The Eclipse Sessions is een formidabele plaat, een hoogtepunt in Hiatt’s rijke loopbaan. Reserveer maar vast een plaats in de top 3 van 2018.

Read the rest of this entry »

Handsome Jack :: Everything’s Gonna Be Alright

October 19, 2018 by
Vier jaar geleden kwam het trio Handsome Jack, uit de staat New York, sensationeel uit de startblokken met Do What Comes Naturally. Soul, blues, swamprock, gospel, een geweldige combi van alle muziekstijlen uit het zuiden van de Verenigde Staten. Nu is er -eindelijk- de opvolger. En ongelooflijk maar waar, Everything’s Gonna Be Alright is minimaal net zo goed. Otis Redding, Allman Brothers Band, Creedence Clearwater Revival, J. Geils Band, Black Crowes, Alabama Shakes. Muziek recht uit het hart, gespeeld met totale overgave en geweldig geproduceerd door Ben McLeod van All Them Witches. Serieuze kandidaat voor de onderscheiding ‘beste CD van 2018’.

Read the rest of this entry »

Austin Lucas :: Immortal Americans

October 18, 2018 by
Het huwelijk van Austin Lucas liep op de klippen, hij raakte aan de drank, zijn nieuwe vrouw had kanker. Het was tijd om terug te gaan naar de plek waar hij geboren werd en opgroeide: het door crises geteisterde Bloomington, Indiana. Al die ingrijpende ervaringen vormen de basis voor zijn nieuwe CD Immortal Americans, geproduceerd door Centro-matic’s Will Johnson en opgenomen in Steve Albini’s studio in Chicago. Americana met een punk-hart. Prachtige liedjes, teksten die door hart en ziel gaan. Ongelooflijk goed.

Read the rest of this entry »

The Black Sorrows :: Citizen John

October 17, 2018 by
Wednesday’s Child is het beste nummer dat Joe Camilleri geschreven heeft. Het is de opener van Citizen John, het 21ste album van The Black Sorrows. De groep is nu al ruim dertig jaar de vaandeldrager van de Australische rootsmuziek en op Citizen John zijn ze beter in vorm dan ooit. Soul, rock en blues, het gaat ze allemaal even makkelijk af. De keuze van de drie covers, naast de tien eigen nummers, is ook zeer geïnspireerd: Nina Simone’s Do I Move You, Bob Dylan’s Silvio en Sitting On Top Of The World van The Mississippi Sheiks. Topplaat.

Read the rest of this entry »

Walter Salas-Humara :: Walterio

October 16, 2018 by

Na een paar, grotendeels akoestische, platen waarop hij terugkeek op zijn werk als leider van The Silos en als solo-artiest, is Walter Salas-Humara terug aan het front met Walterio, een uitbundige rockplaat die duidelijk maakt dat hij een unieke muzikant is die zijn Cubaanse wortels verfrissend mixt met alternatieve country, catchy pop en rootsrock. In 1987 koos het blad Rolling Stone zijn band The Silos als Beste Nieuwe Artist. Meer dan dertig jaar later is Salas-Humara nog steeds alive & kicking en heeft hij niets aan zeggingskracht ingeboet.

Read the rest of this entry »

I See Hawks In LA. :: Live And Never Learn

October 15, 2018 by

Vanwege dood en verderf in de familie duurde het vijf jaar voordat I See Hawks In L.A. Met een nieuwe CD kwam. Maar nu is er Live And Never Learn en daarop zijn de sporen van persoonlijk leed te vinden. Het is niet meer alleen Californische zonnige muziek die de klok slaat. Wat nog wel fier overeind staat is de perfecte Crosby, Stills & Nash-zang en de sublieme melodieën die de groep achteloos uit de mouw schudt. Maar door de melancholieke Gram Parsons-achtige ondertoon is Live And Never Learn een veel rijkere plaat dan zijn voorgangers geworden. Prachtig.

Read the rest of this entry »

The Brandos :: The Re-Issues :: Part 1

October 14, 2018 by

   

Het Duitse Blue Rose-label brengt het hele vroege werk van The Brandos opnieuw uit. In fraaie geluidskwaliteit en mooie hoesjes.
– Honor Among Thieves
– Gunfire At Midnight
– The Light Of Day
– In Exile – Live

Read the rest of this entry »

Garrett T. Capps :: In The Shadows (Again)

October 13, 2018 by
GarretTCappsInTheShadowsJe had al Daniel Romano en Sturgill Simpson, muzikanten die met alt.country en Americana als startpunt dappere en geslaagde pogingen deden die muziek te vernieuwen. Aan dat kleine lijstje kan nu met een gerust hart Garrett T. Capps uit San Antonio, Texas worden toegevoegd. In 2016 verscheen van hem Y Los Lonely Hipsters, die om onverklaarbare redenen onder de radar bleef. Maar nu is er In The Shadows (Again) en staan opeens en geheel terecht de schijnwerpers wel op hem gericht. Geweldige stem, formidabele liedjes en grensverleggende experimenteerdrift. Hij is de Doug Sahm van deze eeuw, een space cowboy, en zoals iemand schreef een combi van The War On Drugs en Gram Parsons. Wat een talent, wat een plaat!


Read the rest of this entry »

Paul Collins :: Out Of My Head

September 28, 2018 by
Met The Nerves (Hanging On The Telephone) en The Beat (Rock N Roll Girl) heeft Paul Collins zijn ereplek in de popgeschiedenis al lang en breed verdiend. Maar ook zijn soloplaten zijn stuk voor stuk hoogstandjes in powerpop. Pakkende liedjes, meestal over de liefde zoals dat hoort in onvervalste rock ‘n’ roll, gespeeld met de energie van een tiener in nood. Out Of My Head is een nieuw hoogtepunt in Collins’ carrière. Elf nummers die allemaal klinken als radiohits. Paul Collins is op rijpe leeftijd nog steeds de koning van de powerpop. Forever Young in de beste betekenis van die woorden.


Read the rest of this entry »

Ryan Martin :: Gimme Some Light

September 13, 2018 by
Ryan Martin heeft en bewogen leven achter de rug. Zwaar auto-ongeluk, verslaafd, gevangenis. Die ervaringen duiken op in de bijzondere, literaire, ontroerende en soms donkere teksten van de dertien nummers op zijn tweede plaat Gimme Some Light. Maar tegelijkertijd schijnt ver weg ook altijd de zon. Muzikaal is Martin, geboren in Los Gatos en woonachtig in New York, een fantastische jukebox. Oude folk, seventies pop, R.E.M.-gitaren, Bruce Springsteen-rock, Gillian Welch-Americana. Die afwisseling maakt van Gimme Some Light een van de meest avontuurlijke en beste CD’s van 2018


Read the rest of this entry »

Paul Carrack :: These Days

September 7, 2018 by

Hij zong de Ace-klassieker How Long, hij was lid van het geweldige Squeeze, hij speelt in de band van Eric Clapton, hij is kortom een van de godfathers van de Engelse rock en These Days is zijn zeventiende soloplaat. Die staat opnieuw vol met perfecte, volwassen en meeslepende soulpop. Carrack is na een kleine vijftig jaar in de muziek nog steeds gezegend met een gevoelige Sam Cooke-achtige stem en liedjes schrijven gaat hem ook steeds beter af. Hier krijgt hij schrijfhulp van Squeeze’s Chris Difford en muzikale hulp van onder andere superdrummer Steve Gadd (Clapton, Steely Dan) en de legendarische James Brown-saxofonist Pee Wee Ellis. Het maakt van These Days een hoogtepunt in Carrack’s carrière.

Read the rest of this entry »

Aaron Lee Tasjan :: Karma For Cheap

September 7, 2018 by
ALT_KARMA_FOR_CHEAP_3600Op jonge leeftijd speelde Aaron Lee Tasjan in The New York Dolls, later ook in Drivin’ N’ Cryin’. Als solo-artiest is hij op zoek naar de perfecte popmuziek. Zoals die ooit gemaakt werd door Beatles, Tom Petty, Oasis en vooral Jeff Lynne’s ELO. Hij had lid kunnen zijn van de Traveling Wilburys, complimenteerde iemand hem ooit. En zo is het maar net. Op zijn derde CD Karma For Cheap benadert Tasjan de perfectie. Zorgeloze, soms grappige, maar nimmer oppervlakkige pop met een hoofdletter P.


Read the rest of this entry »

The Devil Makes Three :: Chains Are Broken

September 7, 2018 by
The Devil Makes Three uit Vermont is een van de meest originele bands van deze eeuw. Bluegrass, rock ‘n’ roll, ragtime, gospel, blues, sixties garage, pop, zelfs punk, het duikt allemaal op in hun nummers en zorgt ervoor dat ze live meer dan opwindend zijn. Chains Are Broken is de opvolger van de covers-CD Redemption & Ruin en bevat elf nieuwe door zanger/gitarist Pete Bernhard geschreven nummers. De gospel in Pray For Rain, de herlevende sixties in Paint My Face, het poppy Can’t Stop, stuk voor stuk geweldige nummers op een adembenemend goede plaat.

Read the rest of this entry »