Paul Cauthen :: Room 41

August 23, 2019 by

De stem van de Texaan Paul Cauthen zit ergens in de buurt van Nick Cave, Waylon Jennings en Johnny Cash, een diepe bariton. Ook zijn liedjes zouden uit de pen van dat grote trio kunnen komen. Hij heeft een leven vol drank, dakloosheid en ellende achter zich en het is eigenlijk een klein wonder dat hij nog leeft. Zelf is hij verbaasd dat hij inmiddels met muziek maken zijn brood kan verdienen. “Ik heb het gemaakt,” zegt hij daarover. Op zijn derde soloplaat Room 41 overtreft hij zichzelf; de liedjes zijn ronduit briljant en de muziek is beter dan ooit. Vrolijk is het allemaal niet, maar het is wel uit het leven gegrepen. Om kippenvel van te krijgen.

Read the rest of this entry »

Advertisements

Dylan Earl :: Squirrel In The Garden

August 23, 2019 by

Dylan Earl is geboren in Lake Charles, Louisiana, de plaats waar Lucinda Williams zo’n fraai liedje over schreef. Die stad verliet hij nadat die was getroffen door weer een orkaan. Hij verhuisde naar Arkansas waar hij de aandacht trok van Daniel Romano (waar hij ook qua uiterlijk op lijkt), die een EP van hem produceerde. Daarna volgde het langspeeldebuut New Country To Be en nu is er Squirrel In The Garden, een fraaie CD met tien geweldige nummers in de beste Kris Kristofferson-traditie. Dylan Earl doet geen enkele poging het wiel opnieuw uit te vinden, maar wil wel countryliedjes voor de eeuwigheid maken. Daar slaagt hij op Squirrel In The Garden glansrijk.

Read the rest of this entry »

Jesse Dayton :: Mixtape Volume 1 

August 23, 2019 by

Jesse Dayton uit Beaumont, Texas heeft de afgelopen dertig jaar bewezen dat er geen betere rootsgitarist is dan hij. Dat deed hij als begeleider (onder andere voor Waylon Jennings, Johnny Cash en John Doe) en op een dozijn prima soloplaten. Nu vond hij het tijd om op Mixtape Volume 1 tien van zijn favoriete nummers te coveren. De nadruk ligt deze keer op de jaren zeventig. Jackson Browne, Elton John en Neil Young (de versie van Harvest is ontroerend) aan de ene kant, Dr. Feelgood en The Clash aan de andere kant voor het broodnodige harde evenwicht. Daarnaast doet hij AC/DC (Whole Lotta Rosie) en Bruce Springsteen (State Trooper). Het klinkt allemaal als een klok en Mixtape Volume 1 is een feest van begin tot einde.

Read the rest of this entry »

Garreth T Capps :: All Right All Night

July 29, 2019 by

De verwachtingen waren hooggespannen. Zou Garrett T. Capps uit San Antonio na twee platen waarmee hij de country op zijn kop zette opnieuw met een meesterwerk komen? All Right, All Night heet plaat nummer drie en het antwoord op de cruciale vraag hierboven is JAZEKER! De grenzen had hij al eerder verlegd, maar de negen liedjes die hij schreef voor All Right, All Night behoren tot zijn allerbeste. Dit is de plaat die Gram Parsons in zijn hoofd had toen hij de term ‘cosmic country’ bedacht. Een van de gasten op deze plaat is Augie Meyers van het Sir Douglas Quintet, de groep van Capps’ held en stadgenoot Doug Sahm. Dat maakt een speciale plaat zo mogelijk nog specialer.

Read the rest of this entry »

Genya Ravan :: ICON

July 28, 2019 by

Genya Ravan, geboren als Genya Zelkowitz in 1945 in Polen en later met haar ouders gevlucht naar de Verenigde Staten, is een van de belangrijkste vrouwen in de geschiedenis van de popmuziek. Zij formeerde in de jaren zestig de eerste hard rockende damesgroep Goldie & The Gingerbreads, speelde later in Ten Wheel Drive produceerde de beste platen van punkpioniers de Dead Boys, schreef het autobiografische boek Lollipop Lounge en is een invloedrijke discjockey op Sirius/XM. Nu, op 74-jarige leeftijd komt ze met de zeer geslaagde soloplaat Icon, een toffe muzikale combi van Phil Spector, ballads, sixties punk, Ramones en power pop. Goede eigen nummers en verrassende covers van Humble Pie (Fool For A Pretty Face), Elvis Costello (Pump It Up) en Frankie Miller (When I’m Away From You).

Read the rest of this entry »

The Schramms :: Omnidirectional

July 28, 2019 by
Zanger-gitarist Dave Schramm speelde in de allereerste bezetting van de grensverleggende band Yo La Tengo, een groep waarnaar hij als de tijd het toelaat steeds terugkeert. Maar hij is ook de leider van de zeer onderschatte naar hem vernoemde Schramms. Daarmee specialiseerde hij zich in rootsy popmuziek en was hij op zoek naar de ultieme popsong. Op de zevende Schramms-plaat, Omnidirectional, is het roer omgegooid en heeft hij zijn nog steeds prachtige liedjes verpakt in experimentele muziek die zowel aan Yo La Tengo als Calexico en soms zelfs aan de Beach Boys doet denken. Uiteindelijk is er maar één conclusie mogelijk; de koerswijziging van The Schramms pakt briljant uit en Omnidirectional is ronduit fantastisch.

Read the rest of this entry »

Drivin N Cryin :: Live The Love Beautiful

July 21, 2019 by

De geniale Kevn Kinney uit Atlanta, Georgia verdeelt zijn tijd tussen een sublieme solocarrière en zijn band Drivin N Cryin. Dit decennium ligt de nadruk op zijn groep, wat een kwartet fantastische EP’s opleverde, waarvan met name Songs About Cars, Space And The Ramones meesterlijk is. Nu is er echter weer een ‘echte’ CD: Live The Love Beautiful, geproduceerd door Aaron Lee Tasjan. Het is Drivin N Cryin op zijn best; Southern rock, sixties psychedelica en de bijzondere liedjes van Kinney. Unieke band, geweldige plaat.

Read the rest of this entry »

Buddy & Julie Miller :: Breakdown On 20th Ave. South

June 17, 2019 by

Na het verschijnen van het meesterwerk Written In Chalk in 2009, werd het stil rond het echtpaar Buddy & Julie Miller als duo. Julie werd ziek en depressief en Buddy werd een veelgevraagde producer en sessiegitarist want de rekeningen moesten betaald worden. Hij verwaarloosde door al dat werk zijn vrouw die in stilte inmiddels zo’n vijftig liedjes had geschreven. Uiteindelijk begonnen ze, gewoon thuis in de slaapkamer, samen op te nemen en nu is er dan eindelijk weer een duoplaat. Breakdown On 20th Ave. South bevat 12 waarlijk sublieme liedjes van Julie Miller. Soms directe emotionele uitbarstingen (Everything Is Your Fault, een duidelijke boodschap voor Buddy), soms spiritueel zoals het titelnummer. Maar altijd uniek, ook dankzij haar innemende stem. En muzikaal is Breakdown On 20th Ave. South dankzij de tweede stem en het gitaarwerk van Buddy onovertroffen. Voorlopig de beste plaat van 2019, geen twijfel mogelijk.

Read the rest of this entry »

Paul Cauthen :: My Gospel

June 17, 2019 by

Wij in Nederland staan graag vooraan als het gaat om het ontdekken en waarderen van grensverleggers op countrygebied. Daniel Romano, Sturgill Simpson, Garrett T. Capps. Laten we aan dat rijtje nieuwlichters ook maar snel de Texaan Paul Cauthen toevoegen. Zijn debuut My Gospel dateert weliswaar uit 2016, maar wordt nu pas officieel hier uitgebracht. En het is een prachtplaat, niet alleen door de geweldige liedjes maar ook door zijn doorleefde Waylon Jennings-achtige stem. My Gospel is voor een groot gedeelte opgenomen in de befaamde FAME-studio in Muscle Shoals en dat verklaart mede de fikse dosis soul in de country van Cauthen. Ongelooflijk dat een debuut zo goed en zelfverzekerd kan zijn.

Read the rest of this entry »

Justin Townes Earle :: The Saint Of Los Causes

June 17, 2019 by

Muzikaal is Justin Townes Earle op zijn nieuwe CD The Saint Of Lost Causes nog steeds zijn oude vertrouwde zelf met een mengeling van alt.country, rockabilly, folk en blues. Maar tekstueel is hij opeens een stuk minder navelstaarderig en is zijn blik ferm naar buiten gericht. Heeft er, denkt hij, vooral mee te maken dat hij behalve clean, sober en getrouwd sinds kort ook vader is. Dus vertelt hij behalve persoonlijke verhalen nu ook verhalen over een cop-killer met spijt (Appalachian Nightmare), de industriële en economische ondergang van een stadje (Flint City Shake It) en de milieu-criminelen in West-Virginia (Don’t Drink The Water). Justin Townes Earle is in topvorm en inmiddels de gelijke van vader Steve en The Saint Of Lost Causes is een formidabele plaat.

Read the rest of this entry »

The Catenary Wires :: Til The Morning

June 17, 2019 by

De Britten Rob Pursey en Amelia Fletcher zijn samen het duo The Catenary Wires. Hun tweede plaat Til The Morning is even mysterieus als fascinerend. Zijn ze de Lee Hazlewood en Nancy Sinatra van deze tijd of gewoon familie van Kurt Vile en Courtney Barnett? Is het folk, is het psychedelica? Vragen vragen vragen. Het antwoord is betrekkelijk simpel: het duo schrijft adembenemend mooie liedjes, hun stemmen kleuren prachtig bij elkaar en de muziek -met cello en mellotron- is ouderwets en tijdloos tegelijk. Laten we er maar het label ‘droompop’ opplakken. Hoe dan ook, Til The Morning is een prachtplaat.

Read the rest of this entry »

Hamish Anderson :: Out Of My Head

June 17, 2019 by

Hamish Anderson, die net geboorteplaats Melbourne had ingeruild voor Los Angeles, debuteerde na eerder al wat EP’s te hebben uitgebracht, in 2016 met de CD Trouble, een verpletterend goede moderne bluesplaat. Nu is er de opvolger Out Of My Head en die voegt een fikse portie soul aan Anderson’s bluesmenu toe. Zijn stem, in al zijn doorleefdheid vergelijkbaar met die van Greg Allman, leent zich er prima voor. Luister naar het ijzingwekkende Damaged Goods en het is duidelijk dat Hamish Anderson op alle fronten van eredivisieniveau is: als schrijver, zanger én gitarist.

Read the rest of this entry »

Todd Thibaud :: Hill West

June 17, 2019 by

Wat Todd Thibaud uit Vermont zo uniek maakt is de manier waarop hij zijn Beatles-achtige liedjes combineert met zijn powerpop-Americana. Op zijn nieuwe album Hill West heeft hij weer elf van die prachtige catchy popsongs verzameld en bewijst hij dat er verdomd weinig schrijvers zo goed zijn als hij. Muzikaal heeft hij ditmaal voor een sobere aanpak gekozen, beïnvloed door zijn liefde voor Johnny Cash, Gillian Welch en Nick Lowe. Het maakt Hill West en Thibaud’s kijk op het leven en de liefde alleen maar ontroerender.

Read the rest of this entry »

Peter Bruntnell :: King Of Madrid

June 16, 2019 by
King Of Madrid is het tiende studioalbum van de Engelse singer/songwriter Peter Bruntnell en een van zijn allerbeste. De muziek, met een glansrol voor de legendarische B.J. Cole op pedal steel, is steviger dan ooit, de liedjes zijn gevoelig zonder ooit sentimenteel te worden en Bruntnell aarzelt niet uitstapjes naar andere genres te maken. De doo wop in prijsnummer Lucan is een briljante vondst. En de teksten zijn actueel (Brexit, Zuckerberg, is God nu voer voor vissen) zonder ook maar een moment modieus aan te doen. King Of Madrid is een ongelooflijk fraaie jubileumplaat.

Read the rest of this entry »

Rich Hopkins & Luminarios :: Back To The Garden

June 16, 2019 by

Het is eigenlijk niet te geloven dat de in Texas geboren en in Tucson, Arizona residerende Rich Hopkins al zo lang zo goed is. Sinds begin jaren negentig levert hij de ene na de andere monumentale plaat af. Back To The Garden, de nieuwste van Hopkins en zijn Luminarios, is ook weer een portie ronduit briljante woestijnrock waarop wederom de vergelijking met Neil Young & Crazy Horse (en soms The Byrds en Stones) zich opdringt. Het zijn de catchy liedjes en de lange gitaarsolo’s die van climax naar climax gaan, de psychedelica. Muziek van vlees en bloed, gespeeld met hart en ziel. Fenomenaal!

Read the rest of this entry »